Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 59 ust. 5 i art. 59f ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118) utrzymał w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą udzielenia inwestorowi R. G. pozwolenia na użytkowanie budynku magazynu z kotłownią, wskazując, iż został on zrealizowany z nieprawidłowościami i istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego, za co postanowieniem z dnia (...) znak (...) na podstawie art. 59f Prawa budowlanego nałożona została na inwestorkę kara w wysokości 15.000 zł.
Powyższe postanowienie R. G. również zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – sygn.akt (...).
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie, wskazując, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2007r. w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 643 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
Z kolei rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależeć będzie od rozstrzygnięcia w sprawie (...), albowiem odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie, oparta na art. 59 ust. 6 Prawa budowlanego związana była z wymierzeniem opłaty, będącej przedmiotem skargi w powyższej sprawy.
W związku z powyższym również postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.