Uzasadnienie
J.S., reprezentowany przez radcę prawnego M.T. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] cofającej zezwolenia o numerach: [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do [...] % zawartości alkoholu oraz [...], powyżej [...] % do [...] % zawartości alkoholu (z wyjątkiem [...]) i powyżej [...] % zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży udzielonych J.S. w sklepie monopolowym przy ulicy [...]. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1, a w razie nieuwzględnienia wniosku przez organ, ponawia wniosek w przedmiotowym zakresie do Sądu w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi będzie wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wydanej w toku wadliwego postępowania, zaś wstrzymanie zaskarżonej decyzji pozwoli skarżącemu, prowadzącemu jednoosobowo działalność gospodarczą na uniknięcie konieczności jej likwidacji. Skutki natomiast wykonania decyzji przed rozpoznaniem skargi przez WSA byłyby dla skarżącego nieodwracalne.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy postanowieniem z dnia [...] Kolegium odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje możliwość wydania przez Sąd, na wniosek skarżącego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności organu administracji publicznej, objętego kontrolą sądowoadministracyjną w związku ze skargą do tego sądu. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
W świetle powyższego przepisu przedmiotem wniosku o wstrzymanie może być zaskarżona do Sądu decyzja, a podstawą wstrzymania jej wykonania może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie skarżący wskazał, że jednoosobowo prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży napojów alkoholowych w sklepie monopolowym w [...]. Stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.) sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Wobec tego okoliczność na jaką powołał się skarżący tj. wynikająca z faktu cofnięcia zezwolenia konieczność zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych, a co za tym idzie szkoda majątkowa uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej.
Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.