Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Starosta P. udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej D. pozwolenia na rozbudowę sieci wodociągowej na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] w miejscowości B. Pismem z dnia 7 listopada 2011 r., M.J., właściciel działki nr [...] objętej ww. inwestycją, złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją o pozwoleniu na rozbudowę. Zdaniem wnioskodawcy - inwestor SM D. złożyła oświadczenie o prawie do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane bez odpowiedniej zgody właściciela tej nieruchomości.
Postanowieniem z dnia [...] Starosta P. po rozpatrzeniu wniosku M.J. odmówił wznowienia postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu postanowienia Starosta wskazał, że w aktach sprawy znajduje się pismo M.J. z dnia 4 października 2011 r., w którym wnosi o udostępnienie akt dotyczących decyzji Nr [...]. W tym samym dniu udostępniono M.J. do wglądu dokumentację i wydano m.in. kopię przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dnia 26 października 2011r. M.J. wniósł drogą elektroniczną (e-mail) na adres Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr [...] Ponieważ wniesione podanie nie spełniało wymogów przepisu art. 63 § 3 i art. 63 § 3 a K.p.a., wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia 28 października 2011 r., o konieczności złożenia podania w przewidzianej prawem formie, gdyż dopiero na tak wniesione podanie, organ ma podstawę do wznowienia postępowania na wniosek strony. M.J. złożył takie podanie pismem z dnia 7 listopada 2011 r., które do kancelarii Starostwa Powiatowego w P. wpłynęło dnia 8 listopada 2011 r. Starosta stwierdził, że biorąc pod uwagę, iż wnioskodawca o decyzji dowiedział się nie później niż 4 października 2011 r., a wniosek o wznowienie postępowania, spełniający wymogi prawa, złożył dnia 8 listopada 2011 r., to stosownie do art. 148 K.p.a. przekroczył termin złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, który upłynął z dniem 4 listopada 2011 r.
Ponadto, zdaniem Starosty P., z dodatkowych informacji wynika, że o decyzji M.J. mógł się dowiedzieć w momencie realizacji budowy sieci wodociągowej poprzez tablicę informacyjną umieszczoną przy placu budowy, która znajdowała się na części działki nr [...] naprzeciwko działki nr [...] oraz poprzez utrudnienia komunikacyjne związane z budową tej sieci. Poza tym, w momencie zakupu udziałów w działce nr [...] M.J. miał możliwość zweryfikowania stanu tej nieruchomości pod względem uzbrojenia działki w sieci, gdyż po jej wybudowaniu, dokument potwierdzający przebieg tej sieci został wpisany do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 18 stycznia 2008 r. pod nr [...] zgodnie z wymogami prawa.
Po rozpatrzeniu zażalenia M.J. na powyższe postanowienie, Wojewoda Z. postanowieniem z dnia [...], uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Wojewoda wskazał, że M.J. dowiedział się o treści decyzji w dniu 4 października 2011 r., w tym samym dniu został zapoznany z aktami sprawy przedmiotowego pozwolenia na budowę. Natomiast podanie z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie decyzji Starosty P. nr [...] o pozwoleniu na budowę, wniósł w formie elektronicznej e-mailem na adres Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w dniu 28 października 2011 r. W ocenie organu złożenie przez M.J. w dniu 7 listopada 2011 r. we właściwej formie pisemnej wniosku o wznowienie postępowania było uzupełnieniem braku formalnego podania złożonego w dniu 28 października 2011 r. Skuteczne uzupełnienie podania powoduje, że podanie wywołuje skutek prawny od momentu wniesienia.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Spółdzielnię Mieszkaniową D. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 1155/12 oddalił skargę.
Na powyższe orzeczenie WSA SM D. złożyła skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 września 2014 r. sygn. II OSK 674/13 uchylił w całości zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu swojego wyroku NSA stwierdził, że sąd pierwszej instancji nie był uprawniony do zastępowania Wojewody w dokonywaniu ustaleń dotyczących możliwości dowiedzenia się przez M.J. o decyzji jeszcze przed zapoznaniem się z aktami sprawy administracyjnej dnia 4 października 2011 r., w szczególności w toku realizacji inwestycji. Zobowiązując Sąd pierwszej instancji do ponownej oceny zaskarżonego aktu z uwzględnieniem powyższych uwag, jednocześnie NSA zgodził się ze stanowiskiem tego Sądu co do tego, że nie ma podstaw do domniemania, że dzień wywieszenia tablicy informacyjnej jest dniem dowiedzenia się o decyzji o której mowa w art. 148 § 2 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2015r. sygn. II SA/Sz 1034/14 uchylił postanowienie Wojewody Z. z dnia [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że z zaskarżonego postanowienia nie wynika, że organ II instancji wszechstronnie zbadał czy wnioskodawca zachował termin do złożenia podania o wznowienie postępowania o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. A mianowicie organ nie zbadał, czy wnioskodawca mógł dowiedzieć się o decyzji jeszcze przed zapoznaniem się z aktami postępowania administracyjnego, tj. przed dniem 4 października 2011 r. Organ odwoławczy nie odniósł się bowiem do faktów wskazanych na tę okoliczność przez starostę w postanowieniu z dnia 19 lipca 2012 r., tj. do takich faktów jak: zamieszkiwanie w sąsiedztwie inwestycji, posiadanie utrudnionego dostępu do posesji spowodowanego robotami budowlanymi, korzystanie z możliwości parkowania swoim samochodem na zapleczu budowy, informacje zamieszczone na tablicy budowy, oświadczenie w akcie notarialnym i zapisy w ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego.
Sąd zarzucił organowi brak ustaleń własnych odnoszących się stanu faktycznego sprawy, obejmującego okres od chwili realizacji inwestycji wodociągowej do dnia zapoznania się przez M.J. z aktami postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Sąd wskazał, iż w pierwszej kolejności organ winien podjąć czynności zmierzające do wyjaśnienia kiedy i w jakich okolicznościach M.J. dowiedział się o decyzji Starosty P. z dnia 13 września 2007 r. oraz ocenić czy podanie o wznowienie zostało złożone w terminie.
Wojewoda Z. postanowieniem z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia M.J. na postanowienie Starosty P. z dnia 19 lipca 2012 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ, po przytoczeniu treści przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego regulujących wznowienie postępowania administracyjnego wskazał, że bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła z którego pochodzi informacja. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi tu więc o takie dane jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tą ostatnią informację, to nie jest tu konieczne aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeśli posiadała informację czego dana decyzja dotyczy.
Wojewoda stwierdził, że wnioskodawca mógł dowiedzieć się o decyzji w czasie realizacji tej decyzji. Ta ostatnia przesłanka w ocenie tego organu wynika z faktu zamieszkiwania przez niego w sąsiedztwie inwestycji, przy realizacji której miał utrudniony dostęp do swojej posesji, w związku z czym korzystał z możliwości parkowania swoim samochodem na zapleczu budowy. Okoliczności te potwierdzają trzej świadkowie, kierownik budowy i inspektorzy nadzoru. Ponadto naprzeciwko jego domu postawiona była tablica informacyjna na której wskazano organ wydający i numer decyzji o pozwoleniu na budowę. Rozpoczęcie przez inwestora robót budowlanych i zamieszczenie na tablicy informacyjnej ustawionej na budowie, danych o wydaniu pozwolenia na budowę jest bez wątpienia okolicznością ujawniającą, że roboty prowadzone są na podstawie wydanej decyzji. Ujawnienie tych okoliczności uzasadnia złożenie wniosku o wznowienie postępowania, gdyż okoliczności te wprost wskazują iż w sprawie wydana została decyzja, której nie doręczono stronie (wyrok NSA z dnia 7 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1600/97).
Z załączonego do akt sprawy dziennika budowy wynika, że roboty budowlane polegające m.in. na budowie sieci wodociągowej m.in. na działce 656/3 zostały rozpoczęte w dniu 9 listopada 2007 r. W momencie zakupu przez wnioskodawcę w dniu 21 kwietnia 2009 r. udziałów w nieruchomości - działce nr [...] położonej w B., na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezji i kartografii ujawniona była przedmiotowa sieć wodociągowa. Z treści aktu notarialnego - Rep. A nr [...] - § 1 wynika, że sprzedający działkę nr [...] oświadczyli, iż w dziale III księgi wieczystej KW nr [...] wpisano nieodpłatne i na czas nieokreślony prawo użytkowania działki gruntu nr [...] o powierzchni [...]ha, na rzecz Gminy D., polegające na prawie korzystania z pasa technicznego o szerokości do 2m wzdłuż sieci wodociągowej i przyłączy, w tym do posadowienia (położenia) i eksploatacji, prawie przejazdu i przechodu przez tą działkę celem usuwania awarii, dokonywania kontroli, przeglądu konserwacji i modernizacji sieci, a także wymiany i przyłączenia nowych odbiorców.
Wpis o ustanowienia ww. ograniczonego prawa rzeczowego został ujawniony w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości w dniu 9 stycznia 2006 r. na podstawie oświadczenia o ustanowieniu użytkowania - akt notarialny Rep. [...].
Zdaniem organu przeprowadzona analiza materiału dowodowego oraz wiążącego organ orzeczenia NSA z dnia 18 września 2014 r. sygn. II OSK 674/13 wskazuje, że wnioskodawca dowiedział się o realizacji inwestycji w latach 2007 - 2008, a nie w dniu 4 października 2011 r. kiedy to został zapoznany z aktami dotyczącymi przedmiotowego pozwolenia na budowę.
Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że wniosek M.J. z dnia 28 października 2011 r. został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a.
M.J. powyższe postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu postawił zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.
Skarżący wskazał, że w okresie rozpoczęcia prac budowlanych polegających na budowie sieci wodociągowej na działce [...] i w trakcie ich trwania, na terenie budowy brak było tablicy informacyjnej, na której widniałby numer przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Jedyną tablicą informacyjną na terenie budowy posadowioną w okolicach domu skarżącego położonego na działce nr [...] była tablica informująca o budowie osiedla mieszkaniowego przez Spółdzielnie Mieszkaniową D. na działce, po przeciwległej stronie ulicy A. Jednak okazało się że Spółdzielnia Mieszkaniowa D. realizowała w tym okresie, w bezpośrednim sąsiedztwie skarżącego, co najmniej dwie odrębne inwestycje na podstawie dwóch decyzji o pozwoleniu na budowę. Taki stan sprawiał, iż skarżący na etapie prowadzenia równolegle prac dwóch inwestycji przez Spółdzielnie Mieszkaniową D., nie miał możliwości ustalenia i zidentyfikowania przedmiotowej decyzji, w stopniu pozwalającym sformułowanie żądania o wznowienie postępowania.
Na identyfikację przedmiotowej decyzji nie pozwalały również inne informacje, przekazywane skarżącemu przez osoby wykonujące prace na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej D. na sąsiadującej z posesją skarżącego działce nr [...]. Na podstawie powyższych zeznań świadków Wojewoda Z. ustalił jedynie, iż skarżący dowiedział się o realizacji inwestycji w latach 2007-2008, nie wskazując w jakikolwiek bardziej precyzyjny sposób, terminu powzięcia przez skarżącego wszystkich informacji pozwalających mu na sformułowanie wniosku o wznowienie postępowania.
Zdaniem skarżącego, fakt ujawnienia przedmiotowej sieci wodociągowej, na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezji i kartografii w dniu nabycia przez niego udziałów w działce nr [...] położonej w B., nie pozwala zidentyfikować decyzji o pozwoleniu na budowę, na podstawie której został on zbudowany. Taka informacja pozwala jedynie na powzięcie dociekań w tym przedmiocie. W ocenie skarżącego, Starostwo Powiatowe w P., celowo wprowadziło go w błąd, informując na piśmie z dnia 20 września 2011 r., iż w archiwach Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w P. nie znaleziono żadnych dokumentów potwierdzających udzielenie pozwolenia na budowę bądź przyjęcia zgłoszenia zamiaru budowy przedmiotowego wodociągu na działce nr [...].
W ocenie skarżącego, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż pierwszym dniem, w którym powziął on informację pozwalającą mu zidentyfikować decyzję Starosty P. nr [...] z dnia 13 września 2007 r. jest, dzień 4 października 2011 r., kiedy to na skutek swej determinacji wobec organów administracyjnych, został zapoznany z aktami dotyczącymi przedmiotowego pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W piśmie z dnia 6 października 2015r. uczestnik postępowania Spółdzielnia Mieszkaniowa D. wskazała na słuszność zaskarżonego rozstrzygnięcia, które znajduje uzasadnienie w obszernym materiale dowodowym zebranym w sprawie. Uczestnik postępowania wskazał, że przesłuchani w sprawie świadkowie byli osobami pełniącymi samodzielne funkcje w trakcie realizacji inwestycji polegającej na budowie sieci wodociągowej na działkach ewidencyjnych nr [...] w B. H.M. pełnił funkcję kierownika budowy, natomiast K.G. i A.W. byli inspektorami nadzoru. Z zeznań tych osób wynika jednoznacznie, iż skarżący był świadkiem budowy sieci wodociągowej na działce nr [...]. Państwo J. zamieszkiwali w budynku na działce [...] już przed rozpoczęciem budowy sieci wodociągowej. Prowadzone roboty budowlane powodowały znaczne utrudnienia w dostępie do posesji skarżącego ze względu na głębokie wykopy. W związku z czym, kierownik budowy H.M. umożliwił Państwu J. wstęp na zaplecze budowy w celu parkowania samochodu na działce nr [...].
Zaplecze tej budowy znajdowało się po drugiej stronie ul. [...], naprzeciwko domu skarżącego, który wielokrotnie rozmawiał w trakcie realizacji inwestycji z kierownikiem budowy H.M., który informował skarżącego o budowie sieci wodociągowej, a skarżący zwracał się do H.M. z uwagami i problemami dotyczącymi uciążliwości związanych z sąsiedztwem budowanej sieci wodociągowej. Ponadto, na placu budowy naprzeciwko działki nr [...] i domu skarżącego, od strony ul. [...], umieszczona została tablica budowy, zawierająca określenie rodzaju robót budowlanych oraz adres prowadzenia tych robót, jak również numer pozwolenia na budowę oraz nazwę, adres i numer telefonu właściwego organu nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Starosty P. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie decyzji ostatecznej z dnia 13 września 2007 r. udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej D. pozwolenia na rozbudowę sieci wodociągowej na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] w miejscowości B. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2015r. sygn. akt II SA/Sz 1034/14 uchylające wcześniejsze postanowienie tego organu z dnia 10 września 2012r. wydane w toku niniejszej sprawy w przedmiocie wznowienia postępowania z wniosku M.J.
Wskazany wyrok tutejszego Sądu nie został zaskarżony przez żadną ze stron, wobec czego przysługuje mu przymiot prawomocności. Stwierdzenie to jest o tyle istotne, że zgodnie z art. 170 P.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Przepis ten dotyczy prawomocności materialnej orzeczenia, która polega na związaniu tym orzeczeniem stron postępowania oraz sąd, który wydał orzeczenie, a także inne sądy i inne organy państwowe. Ratio legis art. 170 P.p.s.a. polega na tym, że gwarantuje zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 1999 r., sygn. akt IV SA 2543/98; dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).
Moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 P.p.s.a. w odniesieniu do organów administracyjnych – a także sądów – oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się, tak jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Dlatego też w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana (por. J. Kunicki, glosa do postanowienia SN z dnia 21 października 1999 r. I CKN 169/98 OSP 2001r. z. 4, poz. 63). Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie.
Oceniając legalność zaskarżonej decyzji, uwzględnić należy także treść art. 153 P.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie sądu oceną prawną oznacza, że orzeczenie sądu wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Organ orzekający w sprawie ponownie, związany jest więc wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Sąd i nie może odstąpić ani od oceny prawnej, ani też od wskazań co do dalszego postępowania.
Zadaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie było skontrolowanie czy Wojewoda Z. zastosował się do zaleceń i wytycznych Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2015r. sygn. akt II SA/Sz 1034/14. Istota zaleceń Sądu we wskazanym wyroku sprowadzała się do tego, iż organ powinien podjąć czynności zmierzające do wyjaśnienia kiedy i w jakich okolicznościach M.J. dowiedział się o decyzji Starosty P. z dnia 1 września 2007r. oraz ocenić czy jego podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione w terminie.
W ocenie Sądu zalecenia o których mowa wyżej zostały wykonane przez Wojewodę, a podjęte na ich podstawie rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Organ obszernie i szczegółowo odniósł się do kwestii wcześniej pominiętej, a mianowicie do takich faktów jak zamieszkiwanie skarżącego w sąsiedztwie inwestycji, posiadanie utrudnionego dostępu do posesji spowodowanego robotami budowlanymi, korzystanie przez skarżącego z możliwości parkowania swoim samochodem na zapleczu budowy, informacje zamieszczone na tablicy budowy, zeznania osób pracujących na budowie, oświadczenie w akcie notarialnym czy zapisy w ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego. Trudno nie zgodzić się z ustaleniami organu, iż wymienione okoliczności faktyczne, z którymi M.J. miał fizyczną styczność, jednoznacznie wskazują, iż wnioskodawca dowiedział się o realizacji inwestycji w latach 2007-2008, a nie w dniu 4 października 2011 r. kiedy to został zapoznany z aktami dotyczącymi przedmiotowego pozwolenia na budowę. W tak ustalonych okolicznościach nie jest konieczne, jak twierdzi skarżący, aby wymagać od organu podania w bardziej precyzyjny sposób, terminu powzięcia przez skarżącego wszystkich informacji pozwalających mu na sformułowanie wniosku o wznowienie postępowania. Sąd zauważa także, że w aktach sprawy brak jest pisma starosty z dnia 20 września 2011 r. na które skarżący powołuje się w skardze i którego sam skarżący w toku postępowania nie okazał.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 148 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013r. poz. 267) podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a gdy żąda wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Powinność udowodnienia kiedy dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji spoczywa na stronie, która powinna dokonać tego ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że określony w ustawie termin został zachowany (zob. B.Adamiak (w:) B.Adamiak, J.Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2005, s. 664). Jeżeli termin ten nie zostanie zachowany organ wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 K.p.a.
Ustalenia organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i mające odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym sprawy przeczą twierdzeniom skarżącego, iż o decyzji Starosty P. dowiedział się on dopiero w dniu 4 października 2011 r. Mnogość przytoczonych przez organ zdarzeń mających miejsce w bezpośrednim otoczeniu wnioskodawcy w latach 2007-2008 prowadzi do trafnej konkluzji, mającej oparcie w zasadach logiki i doświadczenia życiowego, że wniosek ten został złożony po terminie o którym mowa w art. 148 K.p.a.
Z tych wszystkich względów, uznając kontrolowane rozstrzygnięcia organów obu instancji za prawidłowe, Sąd na zasadzie art. 151 P.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.