Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2015 r. K. S. i J. S. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wydanej na ich rzecz ostatecznej decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...]r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na gruntach nieruchomości objętej działkami nr [...] i nr [...] obręb M. Postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium wszczęło postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie decyzją wydaną w dniu [...] r., nr [...] na podstawie art. 156 § 2 w związku z art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej "K.p.a." orzekło o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] wskazując, że Wójt Gminy M. decyzją z dnia [...]r., nr [...], na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu i przestrzennym wygasił przedmiotową decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] r., z uwagi na fakt, że dla terenu, na którym położona jest nieruchomość objęta ww. decyzją o warunkach zabudowy, uchwałą Rady Gminy Mielno z dnia 30 października 2014 r., Nr LX.611/14 uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jego ustalenia dla terenu objętego przedmiotową decyzją są inne niż ustalone w decyzji.
W wyniku rozpoznania wniosku K. S. i J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (w innym składzie) decyzją z dnia [...]r., [...] uchyliło ww. decyzję z dnia [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, iż wygaszenie decyzji nie stoi na przeszkodzie badaniu i orzekaniu o jej nieważności.
Rozpoznając ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w decyzji z dnia [...] r., [...] na podstawie art. 158 § 1 K.p.a. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r., nr [...].
Powyższą decyzję, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, J. S. i K. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w przepisach art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.; dalej "K.p.a."). Zgodnie z tymi przepisami: od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1); właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2); od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (§ 3).
Mając na uwadze opisany wyżej stan faktyczny wskazać należy, iż zaskarżona niniejszą skargą decyzja z dnia [...] r. została wydana przez
SKO w wyniku uchylenia przez SKO wcześniejszej decyzji tego organu z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Była zatem niejako decyzją I instancji. Zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a., stronie niezadowolonej z wydanego w tym trybie rozstrzygnięcia przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy a nie skarga do sądu administracyjnego.
Stosując się do wadliwego pouczenia skarżący, wbrew dyspozycji normy wynikającej z art. 52 § 1 P.p.s.a., wnieśli skargę do Sądu.
Skarga na decyzję wydaną przez SKO w pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Dodać należy, że stosownie do art. 112 K.p.a. błędne pouczenie w decyzji nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
W związku z powyższym skarżącym przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją.