Uzasadnienie
W.K. pismem z dnia 9 lipca 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania.
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 785/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zwolnił skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie i ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w niniejszej sprawie adwokata z urzędu w osobie A.L.
Wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 785/12 Sąd oddalił skargę W.K. i zasądził na rzecz adwokata A.L. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pismem z dnia 20 stycznia 2013 r. pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną od ww. wyroku oddalającego skargę.
W skardze kasacyjnej adwokat A.L. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, informując jednocześnie że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2014 r. oddalił skargę kasacyjną. Odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jest ono przyznawane przez wojewódzkie sądy administracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), a w szczególności przepisy Rozdziału 5 i 6 tego rozporządzenia.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%).
Mając powyższe na uwadze na podstawie przytoczonych wyżej przepisów orzeczono, jak w sentencji.