Uzasadnienie
K. S., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego K. Z., pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie zmiany nazwiska.
Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), K. Z. oświadczyła, że cofa wniosek o zmianę nazwiska syna K. S..
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2021 r. Sąd zobowiązał K. Z. do złożenia oświadczenia, czy cofa skargę na ww. decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2020 r., czy ją podtrzymuje – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że cofa skargę. Odpis zarządzenia doręczony został K. Z. w dniu 3 lutego 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie, wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć. O zwrocie wpisu sądowego od wniesionej skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.