Uzasadnienie
J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Pismem z dnia 26 marca 2008 r. Sąd zawiadomił skarżącego o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 7 maja 2008 r.
J. K. w dniu 13 kwietnia 2008 r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Uzasadniając złożony wniosek wnioskodawca podniósł, iż źródło Jego dochodu stanowi renta ZUS w wysokości 468 zł (netto) miesięcznie. Z treści wniosku wynika ponadto, że J. K. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zajmuje mieszkanie komunalne o powierzchni 44 m², nie posiada żadnego majątku ruchomego, bądź nieruchomego, a Jego zadłużenie z tytułu pożyczki bankowej wynosi [...] zł. J. K. wskazał, że jest osobą przewlekle chorą i wymaga stałego przyjmowania leków, na zakup których wydaje miesięcznie 200 zł. Wnioskodawca podkreślił dalej, że materiał Jego sprawy jest obszerny i wymaga fachowej wiedzy, "stąd też potrzeba pełnomocnika, który zapozna się z aktami".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem niniejszej sprawy jest zasiłek celowy, zatem zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a, - nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych dokonane na mocy powyższego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Dlatego, postępowanie sądowe wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. podlega umorzeniu.
W tej sytuacji Sąd rozpatrzył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, zgodnie bowiem z art. art. 262 ww. ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że strony korzystające z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych mogą złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego.
Natomiast zgodnie z 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Mając na uwadze wysokość osiąganych przez J. K. dochodów w kwocie 468 zł miesięcznie oraz sytuację materialną i zdrowotną wykazaną we wniosku Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.