Uzasadnienie
M. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę, na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] odmawiające M. A. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] nakazującej skarżącemu rozbiórkę altany o powierzchni [...]m² usytuowanej na działce ogrodowej na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...]wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Skarżący zawarł jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej wyżej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. nakazującej rozbiórkę, który uzasadnił negatywnymi dla niego konsekwencjami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy w myśl, którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zd. ostatnie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.).
Z przedstawionej regulacji wynika zatem, że instytucja ochrony tymczasowej może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych aktów podjętych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie został wyrażony pogląd zgodnie, z którym zwrot "w granicach tej samej sprawy" oznacza, że omawiany przepis będzie miał zastosowanie do aktów wydanych w postępowaniach zaliczonych do trybu głównego (toczących się przed organem pierwszej i drugiej instancji), jak również do aktów wydanych w postępowaniach prowadzonych w trybach nadzwyczajnych, jak wznowienie postępowania, stwierdzenia nieważności bądź uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że decyzja, będąca przedmiotem wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej mieści się w granicach tej samej sprawy, jak zaskarżone postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji, będącej aktem organu pierwszej instancji.
Ponadto jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej uzasadnił negatywnymi konsekwencjami, będącymi następstwem realizacji decyzji o nakazie rozbiórki.
Jednocześnie należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, że decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania, a następnie ewentualnego uchylenia przez Sąd, już z samej istoty jest tego typu rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 1041/09, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.