Uzasadnienie
W dniu [...] Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]decyzją na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1, art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64, poz. 593/ przyznał R.J. zasiłek stały poczynając od dnia [...]r. do dnia [...]. w wysokości [...] złotych.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że spełnia on warunki do nabycia zasiłku stałego, za dochód R.J. uznano zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] złotych i powyższą kwotę odjęto od kryterium dochodowego osoby samotnie prowadzącej gospodarstwo domowe w wysokości [...]złotych.
Odwołanie od decyzji wniósł pełnomocnik R.J., bratowa J.J., która zarzuciła bezpodstawne obniżenie kwoty zasiłku stałego o wysokość zasiłku pielęgnacyjnego, według niej zasiłek stały R.J. winien wynosić [...] złotych tj. kwotę maksymalną, bowiem nie ma on innych dochodów.
Powyższe odwołanie zostało złożone w dniu [...]r. tj. po upływie [...] terminu do zaskarżenia w/w decyzji, która została doręczona stronie w dniu [...]r. W aktach sprawy brak jest wzmianki związanej z przywróceniem stronie terminu do złożenia odwołania od niniejszej decyzji.
J.J. złożyła oświadczenie o działaniu w interesie R.J. w dniu [...]r. zgodnie z art. 33 §4 kodeksu postępowania administracyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...]. na podstawie art. 37 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64 poz. 593/ utrzymało w mocy decyzję z dnia [...]. Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w sprawie przysługującego zasiłku stałego R.J. uznając za dochód R.J. otrzymywany zasiłek pielęgnacyjny a tym samym za właściwe pomniejszego zasiłku stałego należnego osobie samotnie prowadzącej gospodarstwo domowe o powyższą kwotę zasiłku pielęgnacyjnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego, A.J. podniósł, że niesłusznie uznano za dochód R.J. zasiłek pielęgnacyjny i o jego wysokość zaniżono przysługujący mu zasiłek stały, który winien być mu wypłacany w kwocie maksymalnej z uwagi na brak własnych dochodów.
Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm./ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną, nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie.
W niniejszej sprawie organ II instancji w trakcie jej rozpoznawania nie dostrzegł, że pełnomocnik R.J. złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z naruszeniem art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego tj. po upływie terminu 14 dni od dnia doręczenia powyższej decyzji stronie i wydał zaskarżoną decyzję.
Zaskarżona decyzja z dnia [...]. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa, które skutkowało stwierdzeniem nieważności tejże decyzji, bowiem rozpatrzono odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony. Uchybienie ustawowego terminu do złożenia odwołania powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, organ rozpatrując odwołanie wniesione z uchybieniem terminu dokonał weryfikacji w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§ 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm./, orzekł jak w sentencji.