Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia W. R., uchyliło decyzję Burmistrza G. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w sprawie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości – działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym M..
Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. W. R. wniosła skargę na opisane wyżej postanowienie z dnia [...] lutego 2018 r.
W dniu 24 października 2020 r. organ poinformował Sąd, iż w świetle treści załączonej do pisma odpowiedzi operatora pocztowego na reklamację, z uwagi na upływ czasu nie jest możliwe stwierdzenie daty doręczenia zaskarżonego postanowienia stronie skarżącej.
W piśmie z dnia 18 grudnia 2020 r. skarżąca potwierdziła, że zaskarżone postanowienie otrzymała na początku marca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżone postanowienie, jak wynika z wyjaśnień skarżącej i z braku urzędowego potwierdzenia jego odbioru przez skarżącą, zostało doręczone skarżącej na początku marca 2018 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi – o którym skarżąca została pouczona w kwestionowanym postanowieniu - upływał dla skarżącej w kwietniu 2018 r. Tymczasem skarga na przedmiotowe postanowienie została nadana w placówce pocztowej w dniu 19 sierpnia 2020 r., a zatem ponad dwa lata po upływie ustawowego terminu. Jednocześnie, skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na ww. postanowienie.
Mając powyższe na uwadze, należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.