Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 815/10 odrzucił skargę A.M na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 2 sierpnia 2010 r. w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej, albowiem skarżąca nie uiściła wpisu sądowego.
W dniu 24 stycznia 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustanowił dla skarżącej adwokata oraz oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 23 marca 2011 r. wpłynęła do Sądu informacja o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P..P.
W piśmie z dnia 18 kwietnia 2011 r. adwokat.P. P. wyraził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] o odrzuceniu skargi. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu oraz oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
Na wezwanie Sądu pełnomocnik przedłożył dowód doręczenia A. M. sporządzonej przez niego opinii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa – zgodnie z art. 250 P.p.s.a. - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tj. 240 zł – nie mniej niż 120 zł.
W rozpoznawanej sprawie, ustanowiony adwokat sporządził w dniu 18 kwietnia 2011 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę A.M. i złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawna udzieloną z urzędu skarżącej.
Wniosek jest zasadny, bowiem koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo procesowe z urzędu w wysokości 75 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w niniejszej sprawie wynosi 240 złotych, czyli 180 zł uwzględniając podwyższenie opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą za tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłat.