Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 września 2008 r. [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w Sz. wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej w wysokości 579.000,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Dodatkowo w skardze Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uzasadniając wniosek trudną sytuacją finansową spowodowaną załamaniem się koniunktury na rynku budowlanym oraz drastycznym zmniejszeniem cen na wyroby drzewne. Aktualnie Spółka zatrudnia ok. 1300 osób, wykonanie kwestionowanej decyzji administracyjnej, może wywołać konieczność znacznej restrukturyzacji zatrudnienia oraz produkcji, bądź radykalne zmniejszenie wynagrodzeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka uprawdopodobniła, że wykonanie kwestionowanej decyzji stwarzałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku powodując trudne do odwrócenia skutki. Uiszczenie jednorazowej opłaty w wysokości 579.000,00 zł spowoduje zachwianie polityki finansowej przedsiębiorstwa, co może w istocie spowodować trudne do odwrócenia skutki gdyż jej uiszczenie będzie wymagało przedwsięzięcia określonych kroków, przy czym istnieje realna obawa, że wpłynie to na sytuację finansową firmy powodując redukcję zatrudnienia oraz produkcji.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.