Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji w S. rozkazem personalnym z dnia [...] r., nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] r., nr [...], na podstawie którego pozbawiono skarżącego K. B. prawa do nagrody rocznej za 2016 r. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika między innymi, że skarżącemu odmówiono przyznania prawa do nagrody rocznej za 2016 r. w związku z naruszeniem dyscypliny służbowej, stwierdzonej prawomocnym orzeczeniem Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] r., nr [...].
Powyższe orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. K. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W uzasadnieniu skargi podał, że postępowanie prowadzone przez Komendanta Powiatowego Policji, zakończone karą dyscyplinarną, dotyczyło roku 2016. Postępowanie to jednak zostało wznowione i zakończone zostało ostatecznie orzeczeniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r., nr [...].
Na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że K. B. zaskarżył ww. orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia w wyniku wznowienia postępowania o wymierzeniu skarżącemu kary dyscyplinarnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 1050/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak wynika z treści powyższego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowoadministracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wystąpienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 ww. ustawy zawiesi postępowanie, czy będzie je prowadził w dalszym ciągu.
W niniejszej sprawie sąd uznał zawieszenie postępowania za celowe.
Z akt sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SA/Sz 1050/17 wynika, że orzeczeniem nr [...] z dnia [...] r. Komendant Powiatowy Policji w K. uznał K. B. za winnego zarzucanego mu czynu i postanowił wymierzyć mu karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku (art. 134 pkt 3 ustawy o Policji). W dniu 10 lutego 2017 r. K. B. złożył wniosek o wznowienie zakończonego prawomocnym orzeczeniem postępowania dyscyplinarnego, bowiem – jak podniósł – nie miał on wiedzy o prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu dyscyplinarnym.
W toku wznowionego postępowania dyscyplinarnego Komendant Powiatowy Policji w K. orzeczeniem z dnia [...] r. odmówił uchylenia orzeczenia nr [...] z dnia [...] r. Po rozpoznaniu odwołania, orzeczeniem z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji w S. utrzymał je w mocy. Orzeczenie to zostało jednak przez skarżącego zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Bezsprzecznie więc rozstrzygnięcie w tej sprawie zależy od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się w sprawie o sygn. akt
II SA/Sz 1050/17.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, że na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy zawiesić postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1050/17.