Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF R. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą bezrobotną. Jego [...] rodzina utrzymuje się z dochodów osiąganych z działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę. Dzieci uczęszczają do przedszkola i żłobka, co stanowi miesięcznie wydatek rzędu [...] zł, pozostała kwota przeznaczana jest na bieżące opłaty i utrzymanie. Skarżący i Jego rodzina zmuszeni są do korzystania z pomocy finansowej rodziców.
Posiadany majątek stanowi mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz garaż.
Miesięczny dochód [...] rodziny wynosi [...] zł i jest to dochód z działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę, natomiast wnioskodawca jako osoba bezrobotna nie osiąga dochodu.
Wezwaniem z dnia [...] r. referendarz sądowy zobowiązał R. G. do nadesłania w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy:
- - zaświadczenia z właściwego PUP o posiadaniu przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej,
- - oświadczenia o wysokości uzyskiwanego miesięcznie dochodu z prowadzonej przez K. K.-G. działalności gospodarczej,
- - odpisów bądź kserokopii zeznań podatkowych za dwa ostatnie lata kalendarzowe,
- - wyciągów z posiadanych kont bankowych skarżącego i Jego żony za okres ostatnich trzech miesięcy,
- - dokumentów potwierdzających wydatki ponoszone na utrzymanie mieszkania (faktury za prąd, gaz, czynsz itp.),
- - oświadczenia w jakiej wysokości pomoc materialną otrzymuje skarżący wraz z rodziną od rodziców.
W odpowiedzi R. G. nadesłał żądane dokumenty, tj. kserokopie dowodów opłat za przedszkole i żłobek oraz za mieszkanie i wynajem pomieszczenia gospodarczego, kserokopię zaświadczenia o pomocy de minimis z dnia [...] r., kserokopię decyzji z dnia [...] r. o utracie statusu osoby bezrobotnej, zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, oświadczenie o wysokości dochodu uzyskiwanego miesięcznie z prowadzonej przez żonę działalności gospodarczej oraz oświadczenie o wysokości pomocy materialnej rodziców.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Określenie, "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Trzeba przede wszystkim podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Strona winna więc należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w formularzu PPF złożonym w dniu [...] r. podał, że jest osobą bezrobotną i nie uzyskuje żadnych dochodów. Tymczasem z przesłanych wyciągów z konta bankowego, wynika, że prowadzi sprzedaż artykułów motoryzacyjnych na serwisie aukcyjnym allegro, pod nickiem [...] i z tego tytułu w miesiącu [...] r. miał dochód w wysokości [...] zł, w [...] r. w wysokości [...] zł. Dodatkowo z przesłanej decyzji Starosty K. wynika, że R. G. utracił z dniem [...] r. status osoby bezrobotnej a w dniu [...] r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej (zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...] r.), tymczasem w formularzu złożonym w dniu [...] r. oświadczył, że jest osobą bezrobotną. Odnośnie dochodów uzyskiwanych przez żonę wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej, w oświadczeniu z dnia [...] r. podała ona, że w miesiącu [...] dochód ten wyniósł [...] zł, po opłaceniu składki ZUS w kwocie [...] zł realny dochód wyniósł [...] zł. Przy uzyskaniu dochodu w deklarowanej kwocie [...] zł, z konta firmy żony wnioskodawcy została wpłacona [...] r. na konto małżonków kwota [...] zł ([...] zł – [...]r., [...] zł – [...] r., [...] zł – [...] r.).
Z przesłanych rachunków wynika, że miesięczne koszty wydatkowane na przedszkole i żłobek wynoszą średnio ok. [...] zł, opłata za pomieszczenie gospodarcze [...] zł, za pomieszczenie przynależne do lokalu [...] zł oraz opłata do wspólnoty mieszkaniowej [...] zł, co daje łączną kwotę [...] zł. (skarżący nie przedłożył rachunku za prąd).
Mając na uwadze poczynione ustalenia, w ocenie referendarza sądowego złożone przez skarżącego oświadczenie jest niewiarygodne i nie odzwierciedla Jego rzeczywistej sytuacji a tym samym możliwości płatniczych.
Z powyższych ustaleń wynika, że skarżący ograniczył się jedynie do przedstawienia takich danych, które miały świadczyć o jego złym stanie majątkowym, natomiast z przesłanych dokumentów wynika, że jego sytuacja materialna jest całkowicie odmienna od tej na jaką powoływał się w formularzu PPF.
Skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, złożone przez niego oświadczenie jest niewiarygodne i pozostaje w sprzeczności ze stanem rzeczywistym a tym samym nie odzwierciedla jego rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych.
Nadto powołany wyżej przepis jednoznacznie wskazuje, że przy całkowitym zwolnieniu, osoba winna wykazać brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, a przy częściowym - brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe sytuacje nie zachodzą w sprawie.
Mając na uwadze te wszystkie okoliczności, referendarz sądowy doszedł do wniosku, że skarżący nie wykazał zasadności swego wniosku o przyznanie prawa pomocy i dlatego orzekł jak w sentencji.