Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 30 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 822/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia WSA Barbara Gebel przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Wójta Gminy Szczecinek na uchwałę Rady Miasta Szczecinek w przedmiocie wystąpienia z wnioskiem do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o zmianę granic Miasta Szczecinek

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 30 marca 2009 r. Rada Miasta Szczecinek podjęła uchwałę Nr XXXI/330/09 w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o zmianę granic Miasta Szczecinek. W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Wójta Gminy na ww. uchwałę.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Rada Miasta Szczecinek wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie jej oddalenie. Zdaniem Rady Miasta Szczecinek skarżący nie spełnił wymogów art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, a nadto uchwała podjęta przez Radę nie narusza prawa.

Skarżący zobowiązany do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu kierował pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą Rady Miasta Szczecinek (pod rygorem odrzucenia skargi), pismem z dnia [...] r. odpowiedział, iż w jego ocenie wezwanie do usunięcia prawa jest bezprzedmiotowe, ponieważ Rada Miasta Szczecinek usunęła naruszenie prawa po ustawowym terminie [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 z późn.zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie zatem skargi do sądu jest możliwe po spełnieniu określonych w przepisie warunków formalnych. Do warunków tych ustawodawca zalicza obok bezskutecznego wezwania rady do usunięcia zarzucanego naruszenia, wykazanie się naruszeniem interesu prawnego.

Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jest czynnością procesową (formalną), powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu zmianę (uchylenie) uchwały organu wskazanej gminy. Wezwanie organu do samokontroli uchwały konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone, i uchwałę będącą tego przyczyną. Organ, do którego wniesiono wezwanie, może w terminach przewidzianych do załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 35 Kpa) zmienić, uchylić uchwałę lub odmówić jej weryfikacji bądź też - jak wskazuje praktyka - zachować się biernie, nie odpowiadając na wezwanie. Instytucja wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, podobnie jak wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jest więc surogatem środków odwoławczych.

Skarga wniesiona do sądu administracyjnego w trybie art.101 § 1 ustawy o samorządzie gminnym nie poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, jest skargą wniesioną bez wyczerpania określonego ustawą trybu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.