Uzasadnienie
Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia [...], Nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 57 ust. 7, art. 59f ust. 1-3, art. 59g i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia J. i S. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] nakładającego na J. i S. W. karę w wysokości 5.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku garażowego z pomieszczeniem gospodarczym – utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że organy obu instancji stanęły na stanowisku, iż skarżący przystąpili do użytkowania budynku garażowo-gospodarczego przed dokonaniem zgłoszenia o zakończeniu budowy, o którym mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane. W związku z tym zastosowanie w sprawie mają przepisy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którymi przeprowadzono w postępowanie.
J. i S. W., nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Taka sytuacja uzasadniająca zawieszenie z urzędu postępowania sądowego wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem jej rozstrzygnięcie – z uwagi na podstawę prawną zaskarżonego postanowienia - zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mianowicie Naczelny Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...], przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w petitum postanowienia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.