Uzasadnienie
T. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...] r., nr [...], wydane na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 i § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566). Postanowieniem tym organ rozpatrzył ponaglenie T. L. i wskazał w pkt 1, że Wójt Gminy P. dopuścił się bezczynności w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 7 kwietnia 2018 r. o wydanie decyzji nakazującej właścicielom przyległych gruntów przywrócenie stanu pierwotnego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na gruntach, w trybie art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Wynika z powyższego, że nie wszystkie postanowienia wydane przez organ administracji publicznej podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na postanowienie wydane w oparciu o art. 37 § 1 i 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), zwanej dalej "K.p.a.". Tego rodzaju postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postanowienie to ma bowiem charakter wpadkowy (incydentalny), zaliczane jest do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania. Orzeczenie to nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Nie przysługuje na nie również zażalenie, o czym skarżący został pouczony w treści kwestionowanego postanowienia.
Kierując się powyższym uznać należy, że skarga skierowana przez T. L. okazała się niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł, jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.