Uzasadnienie
Wspólnota Mieszkaniowa wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r.,
Nr [...] wydaną w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że Wspólnota Mieszkaniowa jest w trudnej sytuacji finansowej, właściciele nie wykonują na bieżąco swych zobowiązań wobec Wspólnoty, co powoduje ciągłą utratę jej płynności. Brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje prawdopodobnie wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Odebranie Wspólnocie jej dochodów przez organ egzekucyjny uniemożliwi regulowanie rachunków na rzecz dostawców mediów, takich jak woda, energia elektryczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sadu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, których wykazanie należy do strony skarżącej.
Przedmiotem sprawy jest kara pieniężna nałożona na Wspólnotę Mieszkaniową przy ul.[...] za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi.
Sąd stwierdził, że w tej sprawie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem, jak wskazała strona, dodatkowe obciążenie Wspólnoty kwotą [...] zł, przy bieżących, stałych kosztach utrzymania nieruchomości niezbędnych wydatkach związanych z zarządzaniem nieruchomością wspólną, może spowodować znaczną szkodę dla utrzymania płynności finansowej tej Wspólnoty Mieszkaniowej. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uwzględnił dane, jakie skarżąca przedstawiła na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 827/15. Zdaniem Sądu, wykazane stany kont – lokata ponad [...] zł i rachunek bieżący ponad [...] zł przy wykazanych też obrotach finansowych - ponad [...] zł, a także wobec specyfiki funkcjonowania Wspólnoty Mieszkaniowej, nie przesądza o jej wystarczających możliwościach zapłaty kary pieniężnej bez poniesienia ewentualnej szkody dla prawidłowego funkcjonowania Wspólnoty.
Dokonując oceny przedmiotowego wniosku, Sąd wziął pod uwagę także okoliczność, że zgodnie z ustawą dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, to ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Tak więc ewentualna utrata zdolności do należytego utrzymania nieruchomości będzie miała tak naprawdę negatywne konsekwencje dla poszczególnych jej członków – właścicieli lokali i mieszkańców. Należy pamiętać, że zgodnie z art. 12 ust. 2 ww. ustawy, pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach.
Ponadto Sąd wziął pod uwagę fakt, że w wobec skarżącej wydana została druga decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie [...] zł, na którą wniesiono skargę do Sądu i sprawa jest zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 827/15. Bez wątpienia zapłata skumulowanych kar może stanowić istotne, dla budżetu Wspólnoty, obciążenie finansowe, mogące skutkować zaprzestaniem bieżących płatności, chociażby za media w częściach wspólnych budynku. Poza tym nie można wykluczyć, że obciążenie właścicieli lokali mieszkalnych dodatkowymi opłatami może spowodować dla niektórych budżetów domowych ujemne konsekwencje materialne.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak na wstępie.