Uzasadnienie
R. K., reprezentowany przez adwokata M. K., wniósł w dniu [...] r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.
Postanowieniem z dnia [...]r. Sąd odrzucił skargę R. K. wobec niedopełnienia, przez reprezentującego skarżącego adwokata, obowiązku polegającego na jednoczesnym uiszczeniu wpisu stałego wraz ze złożeniem skargi do Sądu.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]r.
W dniu [...]r. R. K. osobiście złożył w Biurze Podawczym Sądu "wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia [...]r. w kwocie [...] zł", wymieniając w/w piśmie jako załączniki: odpis wniosku, kopia dowodu nadania skargi z dnia [...]r. Nr [...] oraz dowód opłaty w kwocie [...]zł.
Skarżący wyjaśnił, że w dniu [...]r. dowiedział się o odrzuceniu, skargi przez Sąd, w związku z tym oświadczył, że nie ponosi winy za brak opłaty stałej, gdyż nie wiedział o zaistniałej sytuacji. Ponadto wnioskodawca podniósł, że
"z wyjaśnień uzyskanych dnia [...]r. wynikało, że do skargi były dołączone znaki opłaty sądowej w kwocie [...]zł", o czym świadczy dołączona do wniosku kserokopia dowodu nadania skargi.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie ustalono jakiejkolwiek wpłaty do przedmiotowej sprawy (vide: notatka urzędowa z dnia [...]r. k. [...]).
Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku R. K. o przywrócenie terminu poprzez uiszczenie wpisu w kwocie [...] zł. W zakreślonym terminie został uzupełniony brak formalny wniosku (vide: k. [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 w/w ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wobec powyższego przywrócenie terminu może więc nastąpić, wówczas gdy spełnione zostaną łącznie trzy przesłanki:
- - wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi,
- - dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
- - zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,
Stwierdzenie braku jednej z tych przesłanek uniemożliwi przywrócenie terminu.
Wynikający z art. 87 § 1 wskazanej wyżej ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu jest warunkiem rozpoznania wniosku, którego badanie następuje w pierwszej kolejności przed dokonaniem jego merytorycznej oceny.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy przyjąć, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 rozpoczął bieg [...]r., czyli od dnia następnego po dniu, w którym wnioskodawca dowiedział się o postanowieniu odrzucającym Jego skargę. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu z dnia [...]r. należało uznać za złożony w ustawowym terminie.
Odnosząc się do kolejnego wymogu formalnego wniosku o przywrócenie terminu polegającego na dopełnieniu czynności wraz z wniesieniem wniosku należy wskazać, że w dniu [...]r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu, uzupełniony został brak formalny przedmiotowego wniosku polegający na uiszczeniu wpisu w kwocie [...]zł.
Rozpoznając natomiast merytorycznie wniosek skarżącego należy stwierdzić, że przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w świetle przytoczonych przepisów uzależnione jest od uprawdopodobnienia przez stronę okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu.
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych "w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika" /por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, nr 12, poz. 148/, bowiem na stronie ciąży obowiązek starannego wyboru pełnomocnika, gdyż to ona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego, z kolei pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz /por. post. NSA z 10 maja 2004 r. sygn. akt FZ 7/04, niepubl./.
Ponadto Sąd zauważył, że wbrew oświadczeniu skarżącego, dotyczącym złożenia jednocześnie ze skargą znaków opłaty sądowej na kwotę [...]zł, nie stwierdzono ich wpływu do Sądu. Trzeba przy tym wskazać, że stosownie do treści art. 219 § 2 ustawy P.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, a zatem nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że profesjonalny pełnomocnik uiścił wpis stały od skargi w znakach opłaty sądowej, skarga taka również podlegałaby odrzuceniu wobec nieustawowego sposobu uiszczenia wpisu.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie R. K. ponosi konsekwencje niezachowania należytej staranności reprezentującego go profesjonalnego pełnomocnika, zatem nie można uznać jego działań za niezawinione.
W tych okolicznościach należało, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówić przywrócenia terminu.
W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 225 w/w ustawy.