Uzasadnienie
W dniu (...(J.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia (...(w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych Pismem z dnia (...(, doręczonym w dniu 24 sierpnia 2007 r., J.P. został wezwany przez Sąd do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi z dnia (...(, bowiem nadesłane jej egzemplarze nie zawierały podpisu skarżącego. J.P. pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
W związku z tym, że skarżący zobowiązania Sądu nie wykonał, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia (...(orzekł o odrzuceniu skargi.
W dniu 1 października 2007 r. wpłynął do Sądu wniosek J.P. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi polegającego na jej podpisaniu wraz z egzemplarzem podpisanej skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego - podpisania skargi - doręczono pod jego nieobecność domownikowi, który poinformował go o potrzebie dokonania opłaty w kwocie (...(tytułem wpisu, nie informując o konieczności usunięcia braku formalnego polegającego na podpisaniu skargi.
Skarżący przyznał, że po powrocie do miejsca zamieszania nie dopełnił obowiązku należytej staranności i nie przeczytał całości korespondencji przesłanej przez Sąd, gdyż jako pierwsze znajdowało się pismo o doręczeniu odpisu zarządzania o wezwaniu do uiszczenia wpisu, następnie odpis zarządzenia oraz pouczenie a jako czwarte wezwanie do usunięcia braku formalnego - podpisania skargi.
J.P. podał, że wysyłając skargę do Sądu za pośrednictwem organu, był pewien, że skarga jest podpisana. Brak jakiejkolwiek reakcji ze strony Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie dawał podstaw do stwierdzenia, że skarga nie spełnia wymogów formalnych, gdyż poinformowano go o jej przekazaniu do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie ze złożeniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki:
- 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi,
- 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,
- 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.
W stanie faktycznym sprawy uznać należało, że J.P. składając wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi polegającego na jej podpisaniu, nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.
Jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się powszechnie obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można więc mówić tylko wówczas, gdy strona dołożyła wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej w terminie, lecz uniemożliwiły jej to przeszkody nie dające się przezwyciężyć.
W ocenie Sądu, okoliczności przywołane we wniosku o przywrócenie terminu nie pozwalają na uznanie, że uchybienie obowiązkowi usunięcia braku formalnego skargi nastąpiło bez winy skarżącego. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu sam skarżący przyznał, że nie dopełnił obowiązku należytej staranności i nie przeczytał całości korespondencji przesłanej przez Sąd.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w petitum postanowienia.