Uzasadnienie
Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego w dniu 25 czerwca 2013 r. podjął uchwałę nr XXVI/362/13 w sprawie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie.
W dniu 2 listopada 2017 r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Z. wpłynęło wezwanie K. L. do usunięcia naruszenia prawa z wnioskiem o podjęcie działań przywracających stan zgodności z prawem naruszany wskazaną uchwałą.
K. L. pismem z dnia 3 stycznia 2018 r. złożył w siedzibie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Z. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego nr XXVI/362/13 z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie.
W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016r. poz. 446 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2017 r. poz. 935).
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (vide: uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, dostępna w Internecie).
Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wynosi 30 dni, a liczony jest od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Z kolei drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wynosi 60 dni i liczony jest od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący wystosował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Z. w dniu 2 listopada 2017 r. (data prezentaty organu).
Z akt sprawy wynika, że Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego uchwałą nr XXIX/456/17 z dnia 19 grudnia 2017 r. odmówił uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, organ w piśmie z dnia 7 marca 2017 r. poinformował, że powyższe powiadomienie o odmowie uwzględnienia wezwania nie zostało wysłane do skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, sytuację tę potraktować należy tak, jakby organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tych okolicznościach, termin do wniesienia skargi dla skarżącego na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 25 czerwca 2013 r. wynosi 60 dni i liczony jest od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro skarżący złożył w organie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dnia 2 listopada 2017 r. to termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi do Sądu upłynął dnia 1 stycznia 2018 r. Z uwagi na to, że dzień ten był dniem wolnym od pracy to stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 2 stycznia 2018 r.
Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została złożona przez skarżącego osobiście w siedzibie organu w dniu 3 stycznia 2018 r. tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a.
W świetle powyższego należy stwierdzić, iż skarżący nie zachował ustawowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w pkt II postanowienia, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.