Uzasadnienie
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 6 grudnia 2019 r. sygn. akt II SPP/Sz 110/19 skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w S. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego M. T., w dniu 13 stycznia 2020 r.
W piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 18 czerwca 2020 r. pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 18 czerwca 2020 r. oddalił skargę.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji (w niniejszej sprawie) wynosi 240 zł.
Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za zastępstwo prawne w pierwszej instancji - w kwocie 240 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w powiazaniu z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 4 ust. 3 wyżej wskazanego rozporządzenia.