Uzasadnienie
Spółki A, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. o wymierzeniu skarżącej kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry – w wysokości [...] zł.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków już tylko z tej przyczyny, że łączna wartość wymagalnych kar pieniężnych, jej wymierzonych w dacie sporządzenia skargi sięga blisko [...] złotych. Uiszczenie kar w tak znacznej wysokości z pewnością wpłynie niekorzystnie na kondycję finansową Spółki i może w konsekwencji doprowadzić do jej upadłości, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki, nawet w sytuacji późniejszego ewentualnego zwrotu środków finansowych, pobranych na poczet kar pieniężnych.
Dalej Spółka wywodziła, że wszczęcie egzekucji w oparciu o zaskarżoną decyzję prowadzić będzie do utraty jedynego istotnego składnika majątkowego, z którego prowadzona jest działalność Spółki, w postaci urządzeń do gier. Ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawi potencjalnych strat związanych z wyegzekwowaniem i zbyciem jej mienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 j.t. ze zm.), zwanej dalej również "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl przepisu art. 61 § 3 cytowanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, publ. Lex Polonica nr 402376). Powyższe należy rozumieć jako konieczność spójnej argumentacji, popartej faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu.
W ocenie sądu przedłożone przez skarżącą kserokopie dokumentów, mających obrazować wysokość dotychczas poniesionych kosztów z tytułu kar pieniężnych, czy dotychczas dokonanych zajęć automatów do gier, nie są wystarczającym dowodem na to, że na skutek odmowy wstrzymania decyzji w niniejszej sprawie spółce grożą konsekwencje opisane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W tym miejscu zauważyć należy, że niewątpliwie nałożenie kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry wywołuje negatywne konsekwencje finansowe dla skarżącego. Jednakże, by możliwe było wydanie postanowienia o zastosowaniu ochrony tymczasowej, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństw, o których mowa w powołanym przepisie. Tymczasem skarżąca, sformułowała jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go w ogólnikowy sposób i ograniczając się do stwierdzenia, że grozi jej utrata płynności finansowej w związku z licznymi toczącymi się przeciwko niej postępowaniami, a także w związku z faktem, iż dotychczas uiściła znaczną kwotę z tego samego tytułu.
Argumentacja skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie wykazała ona – poza ogólnikowymi stwierdzeniami i kserokopiami dokumentów, które nie obrazują wiarygodnie jej sytuacji finansowej, które w wystarczającym stopniu uprawdopodobniłyby stawianą tezę o grożącej spółce upadłości. Sąd rozstrzygając o przyznaniu ochrony tymczasowej nie może opierać się wyłącznie na twierdzeniach strony. Oczywistą rzeczą jest, że nałożenie kary pieniężnej i obowiązek jej uiszczenia powoduje dolegliwość i uszczupla majątek firmy, jednak samo twierdzenie, iż uszczuplenie to może doprowadzić do upadłości niepoparte dokumentami, które uprawdopodobniłyby tę tezę jest niewystarczające.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżąca nie uargumentowała dostatecznie swojego wniosku, jak również nie wskazała danych i materiałów źródłowych, które umożliwiłyby poczynienie ustaleń w omawianym zakresie.
Z tych względów orzeczono, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.