Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lipca 2018 r. D. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na postanowienie Inne z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W piśmie z dnia 10 sierpnia 2018 r. D. K. złożył wniosek, w którym wskazał, że wycofuje swoją skargę na postanowienie Inne z dnia [...] r. nr [...] i prosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie D. K. w piśmie z dnia 10 sierpnia 2018 r. oświadczył, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, dokonana przez stronę skarżącą czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące.
Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, należało postępowanie sądowe umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, o czym Sąd postanowił jak w sentencji.