Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną po ponownym rozpoznaniu odwołania M.J. od decyzji Starosty z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej G.B. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej na działce nr ew. [...] w [...], uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie organu I instancji z tej przyczyny, że inwestor zrealizował już inwestycję w całości i uzyskał pozwolenie na użytkowanie. Organ wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że pozwolenie na budowę może dotyczyć tylko inwestycji która dopiero ma być zrealizowana.
Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi G.B. radcy prawnemu M.S. w dniu [...].
W dniu [...] G.B. nadał w urzędzie pocztowym skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazaną wyżej decyzję, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu podniósł, że uchybił terminowi bez swojej winy ponieważ działał bez pełnomocnika (cofnął pełnomocnictwo radcy prawnemu pismem z dnia [...]). Ponadto, w dniu [...] został zapewniony decyzją organu nadzoru budowlanego odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, że brak skargi nie wiąże się żadnymi negatywnymi konsekwencjami prawnymi, czym został wprowadzony w błąd. Tymczasem w dniu [...] skarżący otrzymał zawiadomienie z dnia [...] o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, w którym poinformowano go o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
W tym też dniu skarżący powziął wiadomość, że zapewnienie organu, iż pozwolenie na użytkowanie pozostanie w mocy wprowadziło go w błąd i istnieją jednak podstawy do zaskarżenia decyzji Wojewody w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniósł o jego oddalenie i odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie. Organ odwoławczy wskazał, że sam fakt wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] odmawiającego wznowienia postępowania nie oznacza jeszcze, że zakończy się ono stwierdzeniem nieważności tego postanowienia. W ocenie organu twierdzenie skarżącego, że wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia organu nadzoru budowlanego odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie dowodzi wadliwości decyzji Wojewody z dnia [...] jest twierdzeniem na wyrost, a skarżący na własną odpowiedzialność nie wniósł w terminie skargi na decyzję Wojewody z dnia [...]. Zmiana zdania w tej kwestii, pod wpływem zapoznania się ze stanowiskiem organu nadzoru budowlanego nie uprawnionego do badania decyzji Wojewody, nie usprawiedliwia uchybienia terminu do wniesienia skargi do sądu. Ponadto, z akt sprawy nie wynika, by istniały podstawy do wzruszenia wydanego pozwolenia na użytkowanie, ani tym bardziej decyzji Wojewody z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Stosownie do art. 85 p.p.s.a. w postępowaniu sądowym czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład przerwę w komunikacji, nagłą chorobę wnioskodawcy która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał okoliczność, że w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Wojewody z dnia [...] był reprezentowany przez pełnomocnika, któremu wypowiedział pełnomocnictwo pismem z dnia [...] (złożonym w Kancelarii Prawnej w dniu [...]), a więc w dniu doręczenia pełnomocnikowi zaskarżonej decyzji. Jednakże z akt administracyjnych ani z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, by skarżący zawiadomił Wojewodę o cofnięciu pełnomocnictwa. W tej sytuacji Wojewoda skutecznie doręczył zaskarżoną decyzję pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...].
Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] upłynął z dniem [...]. Cofnięcie pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi skarżącego nie miało wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi i nie uzasadnia wniosku o jego przywrócenie. W postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji strona może bowiem działać samodzielnie.
Także wydanie postanowienia przez organ nadzoru budowlanego, czy to w trybie zwykłym postępowania administracyjnego, czy w trybie nadzwyczajnym, nie uzasadnia przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję wydaną przez organ administracji budowlanej, nawet w sytuacji, gdy akty te wydano w postępowaniach dotyczących tej samej inwestycji i zostały skierowane do tej samej strony. Są to bowiem odrębne, dwuinstancyjne postępowania administracyjne, toczące się przed innymi organami administracji, kończące się wydaniem oddzielnych aktów administracyjnych, z których każdy podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu.
Skarżący w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił, by uchybił terminowi do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] bez swojej winy. Jak wskazano powyżej, fakt rezygnacji z dotychczasowego pełnomocnika nie miał wpływu na możliwość wniesienia skargi do sądu, ponieważ skarżący mógł wnieść skargę osobiście, albo skorzystać z pomocy innego pełnomocnika. Także wydanie przez organ nadzoru budowlanego postanowienia w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, nie uzasadnia uznania, że skarżący uchybił terminowi bez swojej winy.
W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Dlatego też, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w na wstępie postanowienia.