Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Sz [...]
Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r. R. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz prawa do zasiłku.
Zarządzeniem z dnia 11 września 2019 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 23 września 2019 r., jednak w ww. terminie, ani dotychczas, nie uzupełniono braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej "ustawą", każde pismo strony powinno zawierać:
- - oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- - oznaczenie rodzaju pisma;
- - osnowę wniosku lub oświadczenia;
- - podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- - wymienienie załączników.
Zgodnie natomiast z art. 46 § 2 pkt 1b ustawy, każde pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
W myśl art. 49 § 1 ustawy w przypadku, gdy pismo z powodu braków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu, sąd zobowiązany jest wezwać stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie, pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, braku tego nie uzupełniono.
Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy skargę odrzucił.