Uzasadnienie
J. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji przyznającą zasiłek pieniężny bezzwrotny w wysokości 320 zł z przeznaczeniem na zakup posiłków.
Skarżący, powiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 21 stycznia 2009 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że utrzymuje się z renty ZUS w kwocie 520 zł miesięcznie netto, mieszka sam w mieszkaniu komunalnym o pow. 44 m2, przewlekle choruje co wymaga stałego przyjmowania leków a miesięczny koszt leków to ok. 200 zł, jest podopiecznym opieki społecznej. Z zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskodawca oprócz renty otrzymuje także dodatek mieszkaniowy w kwocie 148,87 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).
Ponieważ przedmiotem niniejszej sprawy jest zasiłek celowy, zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy, a obowiązek uiszczenia kosztów jest jedną z koniecznych przesłanek przyznania zwolnienia od tego obowiązku na mocy postanowienia sądu. Ponieważ na skarżącym obowiązek ten nie ciąży, nie jest możliwe zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego na podstawie art. 246 § 1 wniosek w tej części jako bezzasadny należało oddalić.
Na podstawie art. 262 cytowanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Mając na uwadze wysokość dochodów wnioskodawcy, a także Jego sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną, należy uznać, że zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego na podstawie art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.