Uzasadnienie
A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające wydania zaświadczenia o samodzielności dwóch lokali mieszkalnych (lokal nr [...]) w budynku przy ul. [...] w S..
W skardze zawarto wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący zaznaczył, że wnosi także o zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na wezwanie starszego referendarza sądowego z dnia 27 sierpnia 2018 r. do przedłożenia oświadczenia i złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych skarżący oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) jeżeli strona cofnie wniosek postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec złożenia oświadczenia o cofnięciu wniosku, postępowanie wywołane wnioskiem należało umorzyć na podstawie art. 249a powołanej ustawy.