Uzasadnienie
Uchwałą Nr XIX/488/08 z 25 lutego 2008r. Rada Miasta Szczecina wyraziła zamiar likwidacji z dniem [...]r. publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...] w Szczecinie, a następnie w dniu [...]r. Rada Miasta Szczecina podjęła uchwałę XXI/558/08 o likwidacji z dniem [...]r. publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...].
Skargę na powyższą uchwałę złożył D. J. B. Wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 555/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę D. J. B. na uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 24 kwietnia 2008 r. Nr XXI/558/08, podjętą w przedmiocie likwidacji publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...] w S. W uzasadnieniu wyroku, w jego części dotyczącej stanu faktycznego sprawy, Sąd wyjaśnił:
Uchwałą z dnia 25 lutego 2008 r. Nr XIX/488/08 Rada Miasta Szczecina wyraziła zamiar likwidacji, z dniem [...] r., publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...], zobowiązując Prezydenta Miasta do uzyskania opinii Kuratora Oświaty i powiadomienia rodziców uczniów o tym zamiarze. [...] r. odbyło się w Szkole zebranie rodziców, na którym wręczono kopie pisma Prezydenta, informujące o podjętej uchwale, na zebraniu tym D. B. i jego żona E. nie byli obecni, a wobec tego [...] r. został do nich wysłany list polecony, zawierający to pismo.
W dniu 24 kwietnia 2008 r. Rada Miasta podjęła uchwałę Nr XXI/558/08 o likwidacji Szkoły z dniem [...] r., której rejon ma przejąć Szkoła Podstawowa Nr [...] w S. Pismem z dnia [...] r. D. J. B. wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając, że nie został zawiadomiony w trybie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty o zamiarze likwidacji, zaś Rada Miasta, uchwałą z dnia 19 maja 2008 r. Nr XXII/591/08, odmówiła uwzględnienia wezwania, stwierdzając, że D. B. jest prawnikiem, brał aktywny udział w procederze dotyczącym likwidacji szkoły, mógł mieć zatem pełną świadomość o treści uchwały z 24 kwietnia 2008 r. W dniu [...] r. D. J. B. wniósł skargę na uchwałę w sprawie likwidacji szkoły, w której zarzucił naruszenie art.59 ust. 1 jak w wezwaniu, a także wskazując na swój interes prawny, czego wymaga art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jako rodzica dzieci, których prawidłowe wychowanie zapewnia likwidowana szkoła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący posiada niewątpliwie interes prawny w zaskarżeniu uchwały, zaś co do zarzutów skargi stwierdził:
Z art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty wynika, że o zamiarze likwidacji szkoły organ prowadzący jest obowiązany powiadomić rodziców uczniów co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, a ten obowiązek został wykonany. Zaskarżona uchwała przewiduje likwidację z dniem [...] r., zatem spór o prawidłowość doręczenia zawiadomienia nabrałby znaczenia dopiero po dniu [...] r., zatem gdyby skarżący wykazał, że nie doręczono mu zawiadomienia najpóźniej w tej dacie to spowodowałoby to nieważność uchwały, a taka sytuacja nie miała miejsca. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że skarżący brał aktywny udział w działaniach zmierzających do zapobieżenia likwidacji szkoły.
Nadto na sesji Rady w dniach [...] r., na której podjęto uchwałę o zamiarze likwidacji szkoły, wyrażał sprzeciw i nie sposób nie zauważyć, że nagle przestał interesować się sprawą do tego stopnia, że stał się nieuchwytny w odbiorze korespondencji, zawierającej powiadomienie o terminie likwidacji szkoły. Natomiast z pisma Poczty Polskiej w sprawie reklamacji dotyczącej doręczenia przesyłki poleconej w tej sprawie wynika, że zawiadomienie o likwidacji prawidłowo doręczono w dniu [...] r. Ocena zaskarżonej uchwały dokonana została pod kątem jej zgodności z prawem a nie celowości, zatem zarzut skarżącego, że Szkoła nie powinna być likwidowana, gdyż jako jedyna w S. jest zdolna do uczenia dzieci ze szczególnymi "przywarami", a Szkoła, która ma przejąć rejon nie jest do tego przystosowana jest nieuzasadniony. Na marginesie należy zauważyć, iż prace adaptacyjne budynku Szkoły Nr [...] zmierzające do dostosowania jej do potrzeb osób niepełnosprawnych trwają i mają być zakończone do [...]r.
D. J. B. - [...] - wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a to art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z niżej powoływanymi przepisami poprzez niewyjaśnienie podstaw swego stanowiska, a w konsekwencji dowolne, bezpodstawne przyjęcie, że:
- - [...] r. doszło do zawiadomienia skarżącego o treści zwalczanej uchwały Rady Miasta Szczecina z dnia 24 kwietnia 2008 r. Nr XXI/558/08 w sprawie likwidacji publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...], a w konsekwencji dodatkowo podnosząc obrazę przepisu art. 39 i 40 k.p.a.,
- - zainteresowanie skarżącego losami szkoły może zastąpić zawiadomienie, o którym mowa w art. 59 ust. 1 o systemie oświaty,
- - Sąd zbadał skarżony akt pod względem zgodności z prawem, co nie znalazło swego odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Skarżący złożył także uzupełnienie skargi kasacyjnej stwierdzając, że skarga kasacyjna oparta jest na:
- 1. Naruszeniu art. 59 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie i niezapełnienie uczniom możliwości kontynuowania uczniom nauki w szkole "tego samego typu";
- 2. Naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie wyroku nie tylko na podstawie akt sprawy;
- 3. Naruszeniu przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ tejże ustawy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi, mimo braku podstaw do jej oddalenia;
- 4. Naruszeniu art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 5 ust. 5 w związku z art. 7 ustawy o systemie oświaty poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uniemożliwienie dzieciom bezpłatnej nauki w szkole publicznej.
Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik Rady Miasta S. złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie. Odpowiedź zawierała dokumentację mającą obrazować stan i zakres prac remontowych Szkoły Podstawowej Nr [...], przystosowujących ten obiekt dla potrzeb dzieci niepełnosprawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 maja 2009r., sygn. akt I OSK 166/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. NSA stwierdził, że część zarzutów skargi kasacyjnej zasługiwała na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji powinien zbadać uchwałę o likwidacji szkoły pod względem zgodności z prawem tj. art. 59 ust.1 ustaw o systemie oświaty przez ustalenie czy zapewniono kontynuację nauki w szkole tego samego typu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonej uchwały prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy zaznaczyć, że w myśl art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zbadanie uchwały o likwidacji szkoły pod względem zgodności z prawem, tj. art. 59 ust.1ustawy o systemie oświaty, powinno polegać na ustosunkowaniu się do kwestii zapewnienia kontynuacji nauki w szkole tego samego typu.
Na rozprawie w dniu [...]r. Sąd postanowił (protokół rozprawy -k.[...]) przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe z dokumentów złożonych na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z uwzględnieniem w szczególności zakresu rzeczowego prac remontowych Szkoły Podstawowej Nr [...], umowy z dnia [...]r., pomiędzy Gminą S., a konsorcjum firm na wykonanie przebudowy w Szkole Nr [...] (wartość umowy ok. [...] tys. zł) oraz załączonej dokumentacji zdjęciowej obrazującej przystosowanie szkoły dla osób niepełnosprawnych ruchowo.
Sąd zaznacza, że skarżący został prawidłowo zawiadomiony o rozprawie, jednak nie był obecny na rozprawie.
Pełnomocnik organu wyjaśnił, że szkoła Nr [...] z oddziałami integracyjnymi rozpoczęła działalność od [...]r. i część dzieci ze szkoły Nr [...] uczęszcza do szkoły Nr [...].
Ponadto pełnomocnik oświadczył, że szkoła Nr [...] została zlikwidowana, a budynek przejęło stowarzyszenie, które jest organem prowadzącym szkołę publiczną i w umowie dzierżawy nieruchomości szkolnej zawarto zobowiązanie dla stowarzyszenia dotyczące umożliwienia kontynuacji nauki wszystkim chętnym dzieciom ze szkoły Nr [...] i nadal jest to szkoła o charakterze integracyjnym.
Sąd ponownie oceniając przedmiotową uchwałę skupił się zgodnie ze wskazówkami Naczelnego Sądu Administracyjnego na tym czy zapewniono kontynuację nauki w szkole tego samego typu.
W ocenie Sądu zebrany został wystarczający materiał dowodowy aby uznać, że uchwała o likwidacji szkoły zgodna jest z art. 59 ust.1 ustawy o systemie oświaty.
Analiza umowy zawartej [...]r. pomiędzy Gminą S., a konsorcjum firm działających w branży budowlanej, a dot. przebudowy fragmentu pomieszczeń z dobudową zewnętrznego szybu windowego w Szkole Podstawowej
Nr [...] z oddziałami integracyjnymi o wartości przedmiotu umowy ok. [...] tys. zł., harmonogram rzeczowo-finansowy oraz zdjęcia z przeprowadzonym prac tj. łazienka dla niepełnosprawnych, schodołazy, winda dla niepełnosprawnych, wózki dla niepełnosprawnych oraz usunięcie barier architektonicznych - prowadzą do wniosku, że oświadczenie pełnomocnika o przystosowaniu szkoły Nr [...] do kontynuacji nauki przez osoby niepełnosprawne - Sąd uznał za poparte wystarczającymi dowodami.
Załączony harmonogram działań oraz wspomniane zdjęcia obrazują, że do [...]r. nastąpiło dostosowanie szkoły Nr [...] do potrzeb dzieci niepełnosprawnych, wobec czego zapewniono kontynuację nauki w szkole tego samego typu.
Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając wcześniejsze niezakwestionowane ustalenia dotyczące prawidłowości powiadomienia rodziców Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę, uznając, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z prawem.