Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. na której obecna była pełnomocnik A. R. – D. R., sprawy ze skargi A. R. na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków oddalił wspomnianą skargę.
Pismem z dnia 29 listopada 2019 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącej – D. R., zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W piśmie tym zawała także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wspomnianego wniosku, podnosząc, że nie była poinformowana "o terminie 7 dni na złożenie tego wniosku".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przepis art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pismo w wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zaś spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie wyrok został ogłoszony w dniu 21 listopada 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 28 listopada 2019 r. Tymczasem skarżąca złożyła wspomniany wniosek w dniu 29 listopada 2019 r. W tym samym piśmie zawarła także wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Skarżąca co prawda nie wskazała kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, jednak Sąd przyjął, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., ponieważ nawet gdyby uznać, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku ustala już w pierwszym dniu po jego upływie to wspomniany siedmiodniowy termin byłby zachowany (w takim przypadku strona mogłaby wspomniany wniosek złożyć do 6 grudnia 2019 r.).
W myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W przepisie tym nie określono kryteriów, według których należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności. Podkreślić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem.
Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu, a samo działanie strony należy oceniać według obiektywnego miernika staranności.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Zdaniem Sądu, w świetle okoliczności tej sprawy, nie można uznać, że skarżąca dołożyła wszelkich możliwych starań i działań zmierzających do dotrzymania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego Jej skargę.
Należy podkreślić, że jako jedyną przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik skarżącej podała brak informacji "o terminie 7 dni na złożenie tego wniosku". Powyższe twierdzenie pozostaje jednak w sprzeczności z zapisami protokołu rozprawy z dnia 21 listopada 2019 r., jak również z zapisami zawartymi w zawiadomieniu o tej rozprawie, doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 października 2019 r.
Z treści wspomnianego wyżej protokołu rozprawy wynika jednoznacznie, że pełnomocnik skarżącej była obecna na ogłoszeniu wyroku, po którym udzielono jej pouczenia o terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Dodatkowo, w pouczeniu zawartym w zawiadomieniu o terminie rozprawy odebranym przez pełnomocnika skarżącej w dniu 22 października 2019 r. znalazł się zapis o następującej treści: "w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku".
Kopia wspomnianego zawiadomienia znajduje się w aktach sprawy (k. 27), a treść zawartego w nim pouczenia nie budzi żadnych wątpliwości.
Skoro zatem skarżąca została pouczona o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zarówno na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r., jak i pismem z dnia 14 października 2019 r. to nie można uznać, że powodem uchybienia terminu był brak informacji w tym zakresie. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej nie wskazała innych przyczyn uchybienia terminu wobec czego należy uznać, że nie uprawdopodobniła ona braku winy w niedochowaniu terminu i nie uwiarygodniła, że zadbała w sposób należyty o własne interesy.
Z tych względów Sąd postanowił odmówić przywrócenia terminu, o czym orzekł na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.