Uzasadnienie
R. L., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą: R. L. U. D. S. ul. [...] 60-465 P., pismem z dnia 25 sierpnia 2023 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia 10 lipca 2023 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nakładającej karę pieniężną.
W decyzji zawarto pouczenie między innymi o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Sąd do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie.
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Na zasadzie § 1 pkt 12 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. nr 72, poz. 652 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie jest właściwy dla obszaru województwa zachodniopomorskiego, natomiast według pkt 13 tego przepisu, dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Decyzja stanowiąca przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie została wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, tj. organ, którego siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa. Stosownie do wskazanej wyżej ogólnej reguły, wynikającej z art. 13 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 13 ww. rozporządzenia, sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, będący właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego.
Zaznaczenia wymaga, że z treści art. 13 § 3 p.p.s.a. wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości jeżeli wymagają tego względy celowości. Na podstawie ww. delegacji wydane zostało między innymi rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. nr 89, poz. 506, ze zm.), na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (obecnie: Dz.U. z 2022 r., poz. 2201 ze zm.). W tej sprawie zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 lipca 2023 r. dotyczy kwestii odmowy stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji tj. Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transporty Drogowego, wydanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 988 ze zm.), a nie na podstawie ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Tym samym nie ma do niej zastosowanie powołane ww. rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r.
Niniejsza sprawa musi być zatem rozpoznana zgodnie z przytoczonymi wyżej ogólnymi zasadami dotyczącymi właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Dlatego też, stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o przekazaniu sprawy sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W myśl bowiem art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a. orzec należało, jak na wstępie.