Uzasadnienie
A. F. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] w części przyznającej A. F. świadczenie wychowawcze na dziecko Z. F. w wysokości [...] zł miesięcznie w okresie od [...] r. do [...] r.
Skarga nie została podpisana przez skarżącą.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 stycznia 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz jej odpisu lub przesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca wezwania Sądu nie wykonała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.),dalej P.p.s.a., do jakich należy m.in. określone w pkt 3 powołanego przepisu nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi w wówczas przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Ponadto stosownie do treści art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
A. F. nie podjęła adresowanej do niej, dwukrotnie awizowanej (w dniu 29.01.2018 r. i 06.02.2018 r.) przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, a zatem doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło w dniu 29 stycznia 2018 r. W konsekwencji należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone stronie w dniu 12 lutego 2018 r., natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego zobowiązania upłynął bezskutecznie w dniu 19 lutego 2018 r.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w sentencji.