Uzasadnienie
Rada Miejska w dniu [...] r. podjęła, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), uchwałę Nr [...]w sprawie likwidacji Przedszkola Publicznego [...].
Pismem z dnia [...]r. Międzyzakładowa Organizacja Związkowa Pracowników Oświaty i Wychowania oraz Związek Nauczycielstwa Polskiego w wezwali Radę Miejską do unieważnienia podjętej uchwały. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podpisała przewodnicząca Międzyzakładowej Organizacji Związkowej Pracowników Oświaty i Wychowania H. L. oraz Prezes Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego E. W..
Uchwałą z dnia [...]r. Rada Miejska uznała powyższe wezwanie za nieuzasadnione.
W dniu [...]r. Międzyzakładowa Organizacja Związkowa Pracowników Oświaty i Wychowania, reprezentowana przez przewodniczącą H. L., nadała w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]w sprawie likwidacji Przedszkola Publicznego Nr [...].
Pismem z dnia [...]r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie statutu organizacji.
W odpowiedzi na zobowiązanie nadesłano jednolity tekst statutu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż skarga powinna być poprzedzona bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wniesienie skargi z pominięciem tego warunku powoduje, że skarga jest niedopuszczalna.
W ocenie Sądu, pismo Międzyzakładowej Organizacji Związkowej Pracowników Oświaty i Wychowania z dnia [...]r., nie stanowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Zgodnie z § 17 statutu organizacje międzyzakładowe tego Związku posiadają osobowość prawną. Stosownie do § 42 ust. 7 i 8 statutu, w jednostkach organizacyjnych związku posiadających osobowość prawną czynności prawne w imieniu tych jednostek podejmuje co najmniej dwóch członków prezydium, upoważnionych do tego stosowną jego decyzją, z wyjątkiem czynności prawnych wykonywanych przez przewodniczącego władzy wykonawczej, dokonującego czynności w imieniu pracodawcy w stosunku do zatrudnianych przez jednostkę organizacyjną Związku pracowników. W przypadku, kiedy komisja międzyzakładowa nie powołała prezydium realizuje ona jego zadania i kompetencje, w tym w zakresie reprezentacji jednostki organizacyjnej Związku, udzielając upoważnienia co najmniej dwóm swoim członkom.
W związku z powyższym należy wskazać, że do podejmowania czynności prawnych, w tym składania oświadczeń woli, w imieniu jednostki organizacyjnej Związku posiadającej osobowość prawną, co do zasady, konieczne jest współdziałanie co najmniej dwóch członków organu kolegialnego, tj. dwóch członków prezydium lub dwóch członków komisji międzyzakładowej.
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi oświadczenie woli, a zatem powinno być podpisane łącznie przez dwie osoby uprawnione, wchodzące w skład organu reprezentującego organizację międzyzakładową.
W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone w imieniu Międzyzakładowej Organizacji Związkowej Pracowników Oświaty i Wychowania podpisała przewodnicząca tej jednostki organizacyjnej, tj. H. L. Na piśmie tym brak jest jeszcze jednego wymaganego podpisu osoby uprawnionej do reprezentacji organizacji międzyzwiązkowej. W tej sytuacji uznać należy, iż złożone wezwanie nie otworzyło drogi do złożenia skargi na uchwałę. Pismo podpisane niezgodnie z wymogami statutu nie może być bowiem potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co oznacza, że strona skarżąca nie wyczerpała trybu poprzedzającego wniesienie skargi na zasadzie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Sąd wyjaśnia, iż również skarga została podpisana wbrew postanowieniom statutu. Jednakże z uwagi na to, że skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak wezwania do usunięcia naruszania prawa, Sąd nie wzywał strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie zgodnie z § 42 statutu. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym wyrażono pogląd, iż wprawdzie braki formalne skargi mogą być konwalidowane, jednakże nie istnieje potrzeba dalszego wzywania strony skarżącej do ich usunięcia, skoro pierwotną przyczyną niedopuszczalności skargi wniesionej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest brak formalny wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 759/08, lex nr 504575).
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucono skargę.