Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. odrzucił skargę G. J. i B. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 306/17 odrzucającym skargę G. J. i B. J. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.
Pismem z dnia [...] r. (data nadania 17 października 2017 r.) G. J. i B. J. zwrócili się do sądu cyt.: "z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia WSA w Szczecinie o przedmiot sygn. akt II SA/Sz 877/17 z dnia 29 września 2017 r. ponieważ nie wiadomo czego w rozumieniu sądu postanowienie te dotyczy, o uzupełnienie niezgodności w temacie wydanych przez WSA w Szczecinie postanowień z wnioskiem strony o koszty postępowania z dnia 14 lutego 2017 r., o podanie podstawy prawnej wymagania przez WSA w Szczecinie znajomości przez stronę wymienionego w każdym postanowieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Skarżący w uzasadnieniu wskazali, że cyt.: "zostało im odebrane prawo do sądu z art. 45 w tym prawa obywatelskie z art. 30, art. 31 i niestosowanie dyskryminacji z art. 32 Konstytucji na tle związanych z art. 87 ust. 1 źródeł prawa w powiązaniu z art. 7 i art. 8 Konstytucji RP oraz art. 147 K.p.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie natomiast do treści art. 157 § 1a P.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu.
W myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wskazać trzeba, że z sytuacją kiedy sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku/postanowieniu niektóre akty lub czynności objęte skargą i orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Instytucja uzupełnienia wyroku/postanowienia może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które co istotne odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia.
Zgodnie z art. 138 P.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia (wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności) oraz rozstrzygnięcie sądu.
Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż sentencja postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 877/17, zawiera wymagane przepisem elementy, bowiem Sąd w postanowieniu tym orzekł o całości skargi o wznowienie postępowania uznając, że jest ona niedopuszczalna, stąd też podlega odrzuceniu. Wbrew twierdzeniom skarżących, sentencja ta dokładnie określa przedmiot sprawy tj. aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.
Mając na uwadze powyższe, wniosek skarżących o uzupełnienie postanowienia o cyt.:" uzasadnienie niezgodności w temacie wydanych przez WSA w Szczecinie postanowień z wnioskiem strony o koszty postępowania z dnia 14 lutego 2017 r. oraz o podanie podstawy prawnej wymagania przez WSA w Szczecinie znajomości przez stronę wymienionego w każdym postanowieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" jest nieuprawniony i nie może zostać uwzględniony. Zakres uzupełnienia postanowienia jakiego domagają się skarżący, nie mieści się bowiem w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie mogłoby doprowadzić do skutecznego uzupełnienia postanowienia.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.