Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 27 października 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 878/10

Uzasadnienie

W dniu [..] r. G. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem organu skargę na pismo Z[..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] z dnia [...] r. nr WIK [..] wydane na podstawie art. 64 § 2 Kpa, pozostawiające wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmując orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz poglądem doktryny, poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania nie stanowi decyzji administracyjnej. Jest to czynność materialno - techniczna, o której należy poinformować stronę, nie powoduje ona bowiem żadnych skutków zarówno materialno - prawnych jak i procesowych.

Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest odmową wszczęcia postępowania ani umorzeniem postępowania, tylko pozostawieniem podania bez dalszego rozpatrzenia wobec braku pewnych składników podania wymaganych przez prawo, a określonych także w wezwaniu skierowanym do wnoszącego, z odpowiednim pouczeniem. Pozostawienie podania bez rozpoznania oznacza stwierdzenie przez organ administracji publicznej (w drodze sporządzenia odpowiedniej adnotacji), że podanie zawiera wadę określoną w art. 64 Kpa i że wskutek tego stało się ono bezskuteczne z mocy prawa.

Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy zatem do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 do 8 P.p.s.a., na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Tym samym, wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Nie oznacza to jednak, iż strona postępowania jest w takiej sytuacji pozbawiona możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów administracji. W każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej, gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności, zażalenie do organu wyższego stopnia, a w przypadku gdy ono nie zostanie uwzględnione - skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.