Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w B. pismem z dnia (...(wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...(, w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia majątkowego – przepadku samochodu osobowego (...(, będącego własnością R.K.
W związku z tym, że w analogicznej sprawie jak będąca przedmiotem rozpoznania, prowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w S. pod sygn. akt (...(, zapadł wyrok oddalający skargę Prokuratora Rejonowego w K., od którego strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Prokurator Rejonowy w B. i Dyrektor Izby Skarbowej w S. wnieśli o zawieszenie postępowania w sprawie.
Postanowieniem z dnia (...(, na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd zawiesił postępowanie sądowe.
Po zapadnięciu w dniu (...(wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (...(, którym oddalono skargę kasacyjną, Prokurator Rejonowy w B. w piśmie procesowym z dnia (...(oświadczył, że cofa swoją skargę, z uwagi na jej niezasadność. Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w S. w piśmie z dnia (...(wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania.
Postanowieniem z dnia (...(, Sąd podjął postępowanie sądowe w rozpatrywanej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie Prokurator Rejonowy w B. w dniu (...(cofnął swoją skargę na opisane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S., a dokonana przez skarżącego czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a., orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie.