Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą umorzenia skarżącemu odsetek i odmawiającą odroczenia terminu płatności należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej.
M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na tę decyzję. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą osadzoną w Zakładzie Karnym gdzie nie pracuje, gdyż odmawia mu się zatrudnienia ze względu na choroby. Wnioskodawca oświadczył, że nie ma żadnego majątku ani oszczędności.
W myśl art. 245 § 1, § 2 i 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć, ponieważ skarga dotyczy sprawy z zakresu szeroko rozumianej pomocy i opieki społecznej, a w takich sprawach skarżący są z mocy ustawy zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt. 1 lit a p.p.s.a. Z tej przyczyny, wobec ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie należało umorzyć jako bezprzedmiotowy, na podstawie art. 249a p.p.s.a.
Oceniając wniosek w zakresie dotyczącym ustanowienia radcy prawnego należało uwzględnić, że skarżący jest osobą osadzoną, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma majątku ani oszczędności. Jego sytuacja majątkowa nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika procesowego. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek w tym zakresie należało uwzględnić.