Uzasadnienie
Dnia [...] J.K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] pismo zatytułowane: "skarga (ponowna) na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie".
W treści skargi pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż na podstawie art. 153 § 1 w związku z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarży ponownie niewykonanie przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] prawomocnego wyroku WSA w [...] z dnia [...] w sprawie [...] i jednocześnie wnosi o:
- 1. na etapie wstępnego badania skargi, w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uwzględnienie skargi przez organ w całości i wydanie decyzji przyznającej prawo do należności określonych w przywołanym wyżej wyroku;
- 2. w przypadku nie uwzględnia wniosku ad. 1 przez organ i przekazania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), o wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania prawomocnego wyroku WSA w [...];
- 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych;
- 4. prowadzenie rozprawy również pod nieobecność skarżącego lub jego pełnomocnika.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, iż "prawomocnym wyrokiem z dnia [...] w sprawie [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wymierzył organowi grzywnę z tytułu niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] w sprawie o sygnaturze akt: [...] Organ pomimo wezwania go pismem z dnia [...], nie podjął wykonania wyroku ani WSA w [...], a tym samym wymierzenie mu grzywny okazało się bezskuteczne. /-/ Skarga jest zatem słuszna i uzasadniona."
W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] wnosząc o oddalenie skargi wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu wniosku J.K. z dnia [...] w przedmiocie zwrotu kwoty [...], odmówił zwrotu wnioskodawcy tej kwoty. Powyższa decyzja wydana została w postępowaniu administracyjnym w sprawie zaliczenia kwoty [...] zł na poczet świadczeń pieniężnych wypłaconych wnioskodawcy z tytułu nieskutecznego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej za okres [...].
Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją organu II instancji - Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego nr [...] z dnia [...].
Po rozpatrzeniu skargi J.K. na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...], stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...]. Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie oraz poprzedzająca je decyzja organu I instancji były podjęte bez podstawy prawnej.
W zawartych w uzasadnieniu tego wyroku wskazaniach co do dalszego postępowania Sąd stwierdził, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji w pierwszej kolejności powinien wziąć pod uwagę w tej konkretnej sprawie brak możliwości jej załatwienia w postępowaniu administracyjnym i od tego uzależnić swoje dalsze postępowanie. Wskazanie to zostało zrozumiane przez organ administracji I instancji w ten sposób, że po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji obarczonych nieważnością, wniosek J.K. z dnia [...]. o wypłacenie kwoty [...] zł stanowi cywilnoprawne wezwanie do spełnienia świadczenia, na które Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] pismem z dnia [...] udzielił odpowiedzi negatywnej.
W rezultacie tego J.K. wystąpił do Sądu Rejonowego [...] z powództwem o zapłatę przez Skarb Państwa [...], między innymi, kwoty wyżej wymienionej, które to roszczenie Sąd oddalił prawomocnym wyrokiem z dnia [...], sygn. akt. [...].
Z takim sposobem zakończenia sprawy administracyjnej nie zgodził się Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], który w uzasadnieniu wyroku z dnia [...], sygn. akt [...] stwierdził, że wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego spowodowało, iż wniosek ten wymaga rozpatrzenia i wydania decyzji korespondującej z ocenami prawnymi i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...]. Poza tym, WSA w [...] wyjaśnił, że cytowany wyrok WSA w [...] nie zobowiązywał organu I instancji do zwrotu kwoty potrąconej z uposażenia skarżącego.
W wyniku powyższego, biorąc pod uwagę ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w powołanych wyrokach WSA w [...] i w WSA w [...], które wiążą w sprawie te Sądy oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] wydał w dniu [...] decyzję, którą umorzył postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego o zwrot kwoty [...] zł. Rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 105 § 1 Kpa w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W wyniku odwołania wniesionego przez J.K. sprawa ta była przedmiotem rozważań Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego. Decyzją nr [...] z dnia [...]. Dowódca POW utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, a skarżącemu, jeśli nie zgadza się z rozstrzygnięciem sprawy, przysługuje prawo złożenia skargi na decyzję organu II instancji, o czym został pouczony.
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] ponadto zauważył, że o niewykonaniu wyroku WSA w [...] z dnia [...], uwzględniającego skargę na bezczynność Szefa WSzW w [...], można byłoby mówić wówczas, gdyby bezskutecznie upłynął termin określony w Kpa na wydanie decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...]. Termin ten rozpoczął swój bieg od dnia zwrotu akt organowi. Akta administracyjne sprawy zostały zwrócone Szefowi WSzW w [...] dnia [...]. Skoro organ ten na skutek wyroku WSA w [...] z dnia [...], wydał już w dniu [...] decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie o zwrot kwoty [...], to oczywistym jest, że wyrok ten został wykonany.
Skarżący natomiast błędnie interpretuje art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ocenie zasadności skargi opartej na ww. przepisie należy brać pod uwagę sam fakt wydania przez organ decyzji, a nie jej zasadność merytoryczną. Kontrola legalności takiej decyzji może być podjęta dopiero po wyczerpaniu toku instancji i ewentualnym zaskarżeniu takiej decyzji do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] prawomocnym wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...], po rozpatrzeniu skargi J.K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] sygn. akt [...], działając na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), wymierzył Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] grzywnę w kwocie [...] złotych.
W rozpatrywanej skardze J.K. wniósł o wymierzenie organowi grzywny z tytułu niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] sygn. akt [...].
Zgodnie z art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, wyrok tut. Sądu z dnia [...], nie był wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność, wydanym w oparciu o art.149 ww. ustawy, a więc nie zobowiązywał organu do wydania w określonym terminie aktu (decyzji). Wyrok ten został wydany, zgodnie z żądaniem J.K., w oparciu o art.154 § 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tego rodzaju wyrok podlega egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności, a orzeczona grzywna jest dochodem budżetu państwa (art. 228 ww. ustawy).
Ponieważ wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] sygn. akt [...] nie jest wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność, ani wyrokiem uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona nie może żądać od organu wykonania tego wyroku, a tym samym nie może wnieść skargi w razie dalszej bezczynności organu, żądając wymierzenia temu organowi grzywny na podstawie art.154 § 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ww. ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] skargę odrzucił, uznając ją za niedopuszczalną.