Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 grudnia 2020 r. P. N., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2020r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] odmawiającą P. N. przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad żoną J. N..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie niniejszego postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie w całości przedstawionych w skardze argumentów i uchylenie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zarówno zaskarżonej jak też poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Jednocześnie do akt sprawy została dołączona decyzja SKO w S. z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], sprostowana postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r., uchylająca decyzję własną z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2020 r., jak też przyznająca P. N. świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad żoną J. N..
Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału z dnia 1 lutego 2021 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Pełnomocnik został przy tym pouczony, że niewykonanie powyższego wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka sądowa zawierająca odpis wskazanego zarządzenia wraz z pouczeniem została doręczona pełnomocnikowi skarżącego dnia 9 lutego 2021 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 11). Zakreślony w wezwaniu termin do nadesłania pełnomocnictwa upłynął bezskutecznie z dniem 16 lutego 2021 r. (wtorek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie zważył co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 j.t. ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić m. in. zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 ww. ustawy). Zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei, art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 lutego 2021 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął z dniem 16 lutego 2021 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. Jak wynika z akt sprawy, w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie nadesłał żądanego pełnomocnictwa, a tym samym nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Odnosząc się do wniosku organu o umorzenie postępowania wywołanego przedmiotową skargą, wyjaśnić należy, że jego ewentualne uwzględnienie byłoby możliwe w sytuacji gdyby skarga była dopuszczalna, czyli nie zawierała braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.