Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 891/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu J. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej pismem z dnia [...]r. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny, że wyznaczono pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego J. M. adwokata W. S. W dniu [...] r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym adwokat W. S. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi Ł. S. Wyrokiem dnia 10 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
W dniu [...] r. adwokat Ł. S. złożył do Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku.
J. M. pismem z dnia [...] r. złożył wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu ze względu na zamiar składania skargi kasacyjnej od orzeczonego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 i 2 prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, a przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata stosownie do art. 244 § 2 ustawy P.p.s.a. jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.
W sytuacji, gdy skarżącemu nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowany, może zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego z wnioskiem o zmianę występującego w jego imieniu pełnomocnika.
Sąd nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane skarżącemu prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. post. NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 262 /05, niepubl.).
Ponadto należy zauważyć, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony nie spełnił jej oczekiwań.
W niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę zwrócenia się przez Sąd do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie konkretnego adwokata. Jak wynika z akt sprawy w niniejszej sprawie został wyznaczony adw. W. S., któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa, który następnie udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi Ł. S.. Wyznaczony pełnomocnik w dniu [...] r. złożył do Sądu pismo w którym podtrzymał wnioski i twierdzenia skarżącego, stawił się na rozprawie w dniu 10 lutego 2011 r. a następnie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W tej sytuacji należy uznać, że w ramach przyznanego prawa pomocy w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego podjął czynności w postępowaniu sądowym.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący nie może ubiegać się o wyznaczenie kolejnego adwokata z urzędu, gdyż przyznane mu w tym zakresie prawo pomocy zostało już skonsumowane.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w postanowieniu.