Uzasadnienie
Spółka A zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. opisane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...]r., nr [...] w sprawie odmowy uzgodnienia projektu na budowę dwutorowej napowietrznej linii 400 kV [..], przechodzącej przez drogę powiatową nr [...] na działce nr [...] obr. ew. [...] oraz na działce nr [...] obr. ew. [...].
Pismem z dnia 14 listopada 2016 r. skarżąca Spółka reprezentowana przez pełnomocnika oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2016 r. poz. 718, ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zatem to strona skarżąca jest dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.