Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 21 maja 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o sprostowanie oczywistej omyłki dotyczącej daty i numeru decyzji Starosty [...] w sentencji oraz w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 898/17 w sprawie ze skargi J. K..
Kolegium wskazało, że wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 898/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] Zaskarżoną pozostawała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapłaty kosztów za usunięcie, przechowywanie i oszacowanie pojazdu. Powołana decyzja, stanowi efekt rozpatrzenia odwołań J. K. i A. Z. wyłącznie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], z pominięciem decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] Wskazanie zatem w osnowie wyroku na uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...], w ocenie Kolegium, stanowi oczywistą omyłkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Z uwagi na treść cytowanego wyżej przepisu, wniosek Kolegium nie może zostać uwzględniony. Uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. nie było bowiem wynikiem oczywistej omyłki lecz następstwem naruszeń prawa, o których mowa w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2018 r. We wspomnianym uzasadnieniu wskazano m.in., że po uchyleniu decyzji tego organu z dnia [...] r. rozpatrzenia przez Kolegium będzie wymagało odwołanie A. Z. od decyzji z dnia [...] r. Natomiast z uwagi na uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. organ ten winien po dokonaniu stosownych ustaleń – dotyczących prawidłowej daty uprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r., (sygn. akt [...]) ponownie rozważyć, czy w tym wypadku – zważywszy na treść art. 130a ust. 10k ustawy Prawo o ruchu drogowym dopuszczalne jest wydanie decyzji, o której mowa w art. 130a ust. 10h tejże ustawy.
Należy w tym miejscu podkreślić, że Kolegium jedynie wymieniło w treści rozstrzygnięcia z dnia [...] r. jako decyzję zaskarżoną – decyzję z dnia [...] r., jednak w rzeczywistości odwołania od tejże decyzji nie rozpoznało. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej, Kolegium zacytowało argumenty podnoszone wyłącznie przez J. K. – w odwołaniu od decyzji z dnia [...] r. - pomijając całkowicie argumentację A. Z. (sprowadzającą się do kwestionowania możliwości nałożenia na niego obowiązku zapłaty kwoty wymienionej w decyzji z uwagi na to, że nie jest właścicielem pojazdu).
Co więcej, stroną skarżącą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nie był A. Z. – do którego została skierowana decyzja z dnia [...] r. lecz J. K., do którego adresowana była decyzja z dnia [...] r. Wspomniany J. K. nie mógł przy tym zaskarżyć decyzji z dnia [...] r. bowiem nigdy jej nie otrzymał. Treść odwołania z dnia [...] r. jednoznacznie wskazuje na to, że wymienionemu doręczono decyzję z dnia [...] r. nie zaś z [...] r.
Dodać należy, że J. K. także w skardze do Sądu powołał się na decyzję z dnia [...] r. nie zaś [...] r. co dowodzi, że jego odwołanie nie dotyczyło decyzji z dnia [...] r.
Skoro zatem sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie jego wadliwości, a Sąd takiej się nie dopatrzył, w związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. odmówił sprostowania sentencji oraz uzasadnienia wyroku.