Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Stowarzyszenie z siedzibą w Z. i R. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [..] utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. W skardze skarżący powołując się na art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku, o wstrzymanie wykonania przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.
Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S.zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 2 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi organ może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, co oznacza, że uwzględnienie wniosku należy do wyłącznego uznania organu.
Z kolei art. 61 § 3 wskazanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie, organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, a zatem z uwagi na treść złożonego wniosku przez skarżących jak i wskazanego w nim adresata, właściwym do jego rozpoznania stał się Sąd.
Z cytowanego powyższej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Uzasadnienie zatem wniosku powinno odnosić się do konkretnych faktów i zdarzeń świadczących o zasadności wstrzymania, popartych stosownymi dowodami.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w żaden sposób go nie uzasadnili. Nie podali nawet, która z przesłanek uzasadnia w ich ocenie wstrzymanie zaskarżonego aktu jak i nie powołali żadnych konkretnych okoliczności, które świadczyłyby o zasadności ich żądania. Tym samym skarżący w żaden sposób nie wykazali, aby wystąpiły przesłanki do przyjęcia, że wykonanie wskazanego na wstępie postanowienia grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd z urzędu również nie dostrzegł takich okoliczności.
Przy czym wyjaśnienia wymaga, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie można brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, skoro przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.