Uzasadnienie
w dniu [...]r. W. N. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. odmawiającą udostępnienia imienia i nazwiska osoby zamieszkującej w lokalu przy ul. [...].
Mając na uwadze, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczy, pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. Sąd przesłał skargę W. N. do Prezydenta Miasta, celem nadania jej biegu.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż W. N. wystąpiła o udostępnienie danych osobowych osoby zamieszkującej w mieszkaniu nr [...]. W związku z brakiem wykazania przez skarżącą interesu prawnego oraz brakiem zgody na udostępnienie danych osoby zameldowanej w lokalu przy ul[...], Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 44i ust. 5 w związku z art. 44h ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. Nr 139, poz. 993 z 2006 r. z późn.zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego odmówił udostępnienia żądanej informacji.
W. N. nie odwołała się od przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia §2 art. 52 P.p.s.a. rozumie sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarga wniesiona pomimo wcześniejszego niewyczerpania dostępnych środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w drodze postanowienia sądu wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie W. N. przysługiwało prawo wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta do Wojewody, o czym została należycie pouczona.
Jednakże skarżąca nie skorzystała z możliwości zaskarżenia tej decyzji w administracyjnym toku instancji. Tym samym nie wyczerpała przysługujących w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia.
Wniesienie do Sądu skargi na decyzję organu I instancji sprawia, że skarga taka jest przedwczesna i w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. niedopuszczalna. Zatem na podstawie wskazanego przepisu podlega odrzuceniu.
Sygn. akt II SA/Sz 91/13
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r. wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę W. N. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych, z uwagi na niewyczerpanie trybu do jej wniesienia.
W skardze W. N. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi – art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie, ponieważ skarga W. N. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż została złożona przedwcześnie, z pominięciem trybu do jej wniesienia, co zostało wskazane w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 stycznia 2013 r.
Stąd z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, należało odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w oparciu o dyspozycję art. 247 P.p.p.s.a.
Z uwagi na zasadę ekonomii procesowej odstąpiono od wzywania skarżącej o do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, co pozostaje bez wpływu na treść niniejszego orzeczenia.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.