Uzasadnienie
[...] w dniu [...]. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wniosek o ukaranie Prezydenta Miasta grzywną w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia [...]. odmówił [...] na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznania prawa pomocy w powyższym zakresie uznając, że wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta [...] jest oczywiście bezzasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...]. sygn. akt [...] oddalił zażalenie [...] na powyższe postanowienie podzielając stanowisko sądu I instancji co do przyczyny i podstawy prawnej odmowy przyznania, prawa pomocy.
W dniu [...]. zostało doręczone (k.49) [...] zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Szczecinie z dnia [...]. wzywające do uiszczenia w terminie 7 dni opłaty sądowej w kwocie [...] zł. pod rygorem odrzucenia skargi (k.40).
[...] w zakreślonym terminie opłaty tej nie uiścił, lecz złożył w dniu [...]. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Prawomocnym postanowieniem z dnia [...]. wniosek [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z powodu oczywistej bezzasadności wniosku wymierzenie organowi grzywny.
Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od złożonego wniosku w kwocie 100 zł, w dniu [...]. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Skoro Sąd postanowieniem z dnia [...]. odmówił [...] przyznania prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności skargi (a nie z uwagi na jego sytuację majątkową), rozpoznanie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 247 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie wywołane wnioskiem P. J. o przyznanie prawa pomocy.