Uzasadnienie
Uzasadnienie:
W dniu [...] wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sześć pism L. D. opatrzonych datą [...] r. zatytułowanych "[...]" przeciwko Burmistrzowi Miasta i Gminy C. "[...]" w sprawie zasiedzenia działki nr [...], "[...]" w sprawie kanalizacji, [...]", "[...]", "[...]", "[...]" oraz "za niewykonanie obowiązków w sprawie przydziału mieszkania komunalnego rodzinie A. J. i L. D..
W uzasadnieniu pism skarżący wskazał, że zasiedział działkę nr [...] w P., gdyż mieszkał w budynku znajdującym się na przedmiotowej działce przez [...] lat, natomiast Gmina nie uwzględnia faktu zasiedzenia działki. Dalej zarzucił, że organ "[...]" kanalizację i nieprawnie pobierał opłat za korzystanie z kanalizacji na postawie umowy najmu nr [...]. Skarżący podniósł również, że nieprawidłowo naliczono należność z tytułu sprzedaży działki nr [...] w P. nabytej od Gminy C., gdyż nie uwzględniono przysługującej skarżącemu bonifikaty kombatanckiej.
Następnie wskazał, że Burmistrz zasądzoną sądownie kwotę [...] zł zapłaciła na rzecz skarżącego "z pieniędzy Państwowych Gminy C.", a ponadto nie potrafi utrzymać dyscypliny pracy, albowiem kierownik P. D. w godzinach pracy wyjeżdża "[...]". Podniósł również, że błędnie wymeldowano córkę -A. J., jej męża i dzieci oraz nie wykonano obowiązku przydzielenia lokalu mieszkalnego rodzinie A. jak i skarżącemu pomimo tego, że mieszkają w "[...]".
Powyższą skargę wraz z załącznikami, Sąd niezwłocznie przesłał, według właściwości, do Burmistrza Miasta i Gminy C., jednocześnie wnosząc o nadesłanie odpowiedzi na skargę wraz z aktami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie o oddalenie. Odnosząc się do stanowiska skarżącego odnośnie zasiedzenia działki nr [...] w P. organ wyjaśnił, że L. D. nigdy nie był posiadaczem samoistnym przedmiotowej nieruchomości, zaś w dniu [...] r. nabył działkę wraz z domem mieszkalnym do majątku dorobkowego z żoną. Dalej wyjaśnił, że w umowie najmu nr [...] z [...] r. nie zawarto opłat z tytułu posiadanej instalacji wodno-kanalizacyjnej. Ponadto organ podniósł, że brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, że cena za sprzedaż nieruchomości została naliczona nieprawidłowo.
Następnie co do kwestii "[...]" wyjaśnił, że Gmina C. zapłaciła skarżącemu zasądzoną przez Sąd Rejonowy w W. kwotę [...] zł. Dalej organ zaznaczył, że A. J. sama dopełniła obowiązku meldunkowego wymeldowując się z miejsca pobytu stałego i aktualnie nie ubiega się o przydział mieszkania od Gminy C., natomiast skarżący w roku [...] stał się właścicielem nieruchomości położonej w P., wobec czego nie może ubiegać się o przyznanie innego lokalu mieszkalnego.
Pisma skarżącego opatrzone datą z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny potraktował jako skargę na działanie Burmistrza Miasta i Gminy C. i zarejestrował pod sygnaturą akt II SA/Sz 914/09.
Z uwagi na nieprecyzyjne sformułowanie skargi oraz wielości poruszanych w niej zagadnień, Sąd pismem z dnia [...] r. wezwał L. D. do usunięcia braków formalnych skargi przez precyzyjne określenie przedmiotu zaskarżenia oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienie, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. Ponadto Sąd poinformował o treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz pouczył, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.
Odpowiadając na wezwanie, skarżący w pismach z dnia [...] r. oraz [...] r. wyjaśnił, ze skarga dotyczy przydziału lokalu mieszkalnego, prawa zasiedzenia działki, "[...]", podejrzenia przewłaszczenia gotówki oraz niesłusznej opłaty kanalizacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Przy czym nie zawsze działania organów administracji publicznej objęte będą kognicją sądów administracyjnych. Brak właściwości tych sądów nastąpi m.in. gdy organy administracji publicznej podejmą działania jako podmioty uczestniczące w obrocie cywilnoprawnym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu w Gliwicach z dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Gl 45/08, dostępne na stronie internetowej www. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga wniesiona przez skarżącego należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ww. ustawy jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że poruszane przez skarżącego kwestie dotyczące zasiedzenia, opłaty kanalizacyjnej wynikającej -jak wskazuje skarżący- z umowy najmu, nieuwzględnienia bonifikaty w cenie określonej w umowie sprzedaży nieruchomości oraz przydziału mieszkania komunalnego, które związane jest z uzyskaniem prawa do lokalu socjalnego na podstawie umowy najmu, należą do sfery prawa cywilnego.
Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296) do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Tak więc roszczenia odnoszące się do stosunków cywilnoprawnych skarżący powinien dochodzić przed odpowiednim sądem powszechnym, a nie administracyjnym. Należy wyjaśnić, że organ będący stroną umowy sprzedaży czy najmu występuje tylko jako uczestnik obrotu cywilnoprawnego, który dokonuje czynności w zakresie swoich uprawnień właścicielskich. Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) podmioty mienia komunalnego (a więc również gminy) samodzielnie decydują o przeznaczeniu i sposobie wykorzystania składników majątkowych, przy zachowaniu wymogów zawartych w odrębnych przepisach prawa.
Sąd nie jest właściwy również do rozpoznania skargi dotyczącej braku sprawowania nadzoru przez burmistrza nad dyscypliną pracy, "manipulacji meldunkowej", "matactw meldunkowych" oraz "przywłaszczenia [...] zł". Zaniedbanie, nienależyte wykonywanie zadań, naruszenie praworządności przez organ administracji publicznej może być przedmiotem skargi powszechnej, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wniesionej do rady gminy (art. 229 pkt 3 cyt. ustawy).
W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.