Uzasadnienie
Spółka A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika- adwokata, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 23 maja 2017 r. Nr XXX/802/17 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Świerczewo – Ku Słońcu" w Szczecinie.
Zarządzeniem Sądu z dnia 25 sierpnia 2017 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na rzeczoną uchwałę Rady Miasta Szczecin z dnia 23 maja 2017 r. Nr XXX/802/17 wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do Rady Miasta S. wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym bądź złożenia bezpośrednio w siedzibie organu i nadesłania kopii tego wezwania z dowodem nadania – w terminie 7 dni, od daty otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Niniejsze wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 30 sierpnia 2017 r. Pomimo upływu wskazanego w nim terminu, pełnomocnik zobowiązania Sądu nie wykonał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Niniejsza skarga złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), dalej zwanej "u.s.g.". Zgodnie z treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. (art. 2 ustawy nowelizującej), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że złożenie skargi na uchwałę organu gminy zwolnione jest z obowiązku uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Jednakże zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.) zwana dalej "P.p.s.a."), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Powyższe oznacza, że do uchwał wydanych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie mają przepisy dotychczasowe.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała wydana została przed dniem 1 czerwca 2017 r., a więc zastosowanie do niej mają przepisy dotychczasowe.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g., w brzmieniu znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała wskazany tryb, co czyni skargę niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę, a o zwrocie wpisu postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.