Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w [...] od decyzji Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w [...] pozwolenia na budowę obejmującą docieplenie i przebudowę kiosków wejściowych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], umorzył postępowanie odwoławcze
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję współwłaściciele budynku przy ul. [...] w [...] zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podali, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ponieważ trudno byłoby przywrócić elewację budynku do pierwotnego stanu po przeprowadzeniu prac termo-modernizacyjnych, których dotyczy zaskarżona decyzja. Wiązałoby się to z koniecznością przeprowadzenia prac rozbiórkowych, których koszt byłby znaczny i wiązałby się z ingerencją w elewację budynku, uszkadzając ją. W konsekwencji mogłoby spowodować to pogorszenie stanu nieruchomości.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem skargi jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze, a więc decyzja mająca charakter wyłącznie procesowy. Decyzja ta niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (por. post NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II OZ 852/11, Lex nr 1069199). Nie jest źródłem żadnych uprawnień, obowiązków, nakazów czy zakazów. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.