Uzasadnienie
Wojewoda Z. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. wnoszącą sprzeciw do budowy zgłoszonego przez T.-M. P. obiektu budowlanego – tymczasowego masztu do obsługi instalacji radiokomunikacyjnej operatora sieci telefonii komórkowej T.-M. P. S.A. nr [...] N. wraz z zasilaniem w miejscowości N. dz. nr [...].
Powyższą decyzję W. T.-M. P. S.A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Pismem z dnia 5 lutego 2018 r. I. S. powołując się na art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, wniosła o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. We wniosku wskazała, że jest właścicielem działki nr [...], która bezpośrednio graniczy z działką [...] będącą zgłoszonym miejscem zamiaru budowy tymczasowego masztu telefonii komórkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w postępowaniu sądowoadministracyjnym udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Powyższa regulacja umożliwia podmiotowi, który nie brał udziału w procesie rozstrzygania sprawy administracyjnej, udział w postępowaniu sądowym mającym na celu weryfikację legalności wydanego w jego wyniku aktu, pod warunkiem, że akt ten będzie ingerował w sferę jego prawem chronionych interesów. Dopuszczenie określonego podmiotu do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika uzależnione jest więc wyłącznie od pozytywnego ustalenia wpływu zaskarżonego aktu na prawem regulowaną sferę jego praw i obowiązków.
Wnosząc o dopuszczenie do udziału w sprawie, wnioskodawca powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które mogą stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji.
Przedmiotem sądowej kontroli jest sprzeciw Wojewody Z. z dnia [...] r. od zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Postępowanie, w przedmiocie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, o jakim mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), dotyczy robót o mniejszym znaczeniu, skomplikowaniu i wpływie na otoczenie niż te, które są objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Co istotne, w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia, o którym mowa w omawianym przepisie, oprócz inwestora (zgłaszającego) nie biorą udziału inne podmioty, gdyż jego dokonanie nie rodzi po stronie właściwego organu obowiązku wydania decyzji administracyjnej. Zgłoszenie nie ma więc znaczenia dla ich interesu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 346/09 (dostępne w Internecie), stwierdził, że wobec szczególnej regulacji instytucji sprzeciwu zawartej w ustawie – Prawo budowlane, nie ma w sprawie, której przedmiotem jest wydanie decyzji o sprzeciwie, możliwości uznania, że poza inwestorem w wydaniu tej decyzji udział powinny mieć także inne podmioty poza inwestorem np. sąsiedzi inwestora.
Przyjęcie, że te inne osoby mają interes w sprawie i należy zapewnić im udział w postępowaniu, wymagałoby w szczególności zachowania odpowiednich procedur umożliwiających im wzięcie udziału w postępowaniu, takich jak zawiadomienie o wszczęciu postępowania, umożliwienie zapoznania się z materiałem zgromadzonym w sprawie oraz wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji itd. Wyjątkowa, wynikająca ze specyfiki instytucji sprzeciwu od zgłoszenia sytuacja, a przede wszystkim niezwykle krótki termin do wniesienia sprzeciwu liczony od daty zgłoszenia, wskazuje na to, że brak jest podstaw do tego, aby zaakceptować pogląd, iż poza inwestorem w sprawie wydania decyzji o sprzeciwie stronami są inne jeszcze podmioty.
Skoro stroną postępowania w przedmiocie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych jest wyłącznie inwestor to nie sposób przyjąć, aby wnioskodawca miał interes prawny w toczącym się postępowaniu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie działając na podstawie art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.