Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] elektrowni wiatrowych. Wyżej wymieniona decyzja z dnia [...]r. została doręczona do rąk pracownika S. w dniu [...] r.
W dniu 30 czerwca 2016 r. S. złożyło skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r.
W skardze został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z uwagi na urlop pracownika przyjmującego korespondencję, zaskarżona decyzja z dnia [..] r. została doręczona przedstawicielom Stowarzyszenia dopiero w dniu 24 czerwca 2016 r., na co skarżący nie mieli żadnego wpływu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są zatem: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Niedopełnienie chociażby jednego z wyżej wymienionych wymagań skutkuje odmową przywrócenia terminu.
Kryterium braku winy strony, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem wnioskodawcy do wykazania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego zaniedbania. O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy dokonanie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła, tj. nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, że złożenie przez nią skargi z uchybieniem terminu nastąpiło bez jej winy.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej, do rąk jej pracownika, w dniu 16 maja 2016 r. Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał dla strony skarżącej w dniu 15 czerwca 2016 r. Tymczasem, skarżące Stowarzyszenie złożyło swoją skargę do Sądu dopiero w dniu 30 czerwca 2016 r.
Z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi wynika z kolei, że z uwagi na urlop pracownika przyjmującego korespondencję, zaskarżona decyzja z dnia 12 maja 2016 r. została doręczona stronie skarżącej dopiero w dniu 24 czerwca 2016 r.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, wskazać należy, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu. Wskazał on, co prawda, że uchybienie terminowi wynikało z nieobecności pracownika odpowiadającego za obieg korespondencji, niemniej jednak należy zauważyć, że za prawidłową organizację pracy odpowiada pracodawca (tu: wnioskodawca) i to on ponosi odpowiedzialność za prawidłowy obieg korespondencji czy organizację zastępstw pracowników na czas ich nieobecności.
Skoro więc przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie terminu uzależnia od braku winy strony w jego uchybieniu, a stronę obciążają zaniedbania jego pracowników, to w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Pozostałe przesłanki, tj. złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, dla której ustanowiony został przywracalny termin, uznać należy za spełnione.
W tych okolicznościach, na mocy art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.